Böjningsformer av verbet 'att gÃ¥ iväg, lämna'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'anSarifu
أَنصَرِفُ
jag - nutid
'inSaraftu
إِنصَرَفتُ
jag - dåtid
'anSarif
أَنصَرِف
jag - subjunktiv
'anSarif
أَنصَرِف
jag - jussiv
du (m)
tanSarifu
تَنصَرِفُ
du (m) - nutid
'inSarafta
إِنصَرَفتَ
du (m) - dåtid
tanSarif
تَنصَرِف
du (m) - subjunktiv
tanSarif
تَنصَرِف
du (m) - jussiv
du (f)
tanSarifiina
تَنصَرِفِينَ
du (f) - nutid
'inSarafti
إِنصَرَفتِ
du (f) - dåtid
tanSarifii
تَنصَرِفِي
du (f) - subjunktiv
tanSarifii
تَنصَرِفِي
du (f) - jussiv
han
yanSarifu
يَنصَرِفُ
han - nutid
'inSarafa
إِنصَرَفَ
han - dåtid
yanSarif
يَنصَرِف
han - subjunktiv
yanSarif
يَنصَرِف
han - jussiv
hon
tanSarifu
تَنصَرِفُ
hon - nutid
'inSarafat
إِنصَرَفَت
hon - dåtid
tanSarif
تَنصَرِف
hon - subjunktiv
tanSarif
تَنصَرِف
hon - jussiv
vi
nanSarifu
نَنصَرِفُ
vi - nutid
'inSarafnaa
إِنصَرَفنَا
vi - dåtid
nanSarif
نَنصَرِف
vi - subjunktiv
nanSarif
نَنصَرِف
vi - jussiv
ni (m)
tanSarifuuna
تَنصَرِفُونَ
ni (m) - nutid
'inSaraftum
إِنصَرَفتُم
ni (m) - dåtid
tanSarifuu
تَنصَرِفُوا
ni (m) - subjunktiv
tanSarifuu
تَنصَرِفُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tanSarifna
تَنصَرِفنَ
ni (f) - nutid
'inSaraftunna
إِنصَرَفتُنَّ
ni (f) - dåtid
tanSarifna
تَنصَرِفنَ
ni (f) - subjunktiv
tanSarifna
تَنصَرِفنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yanSarifuuna
يَنصَرِفُونَ
de (m) - nutid
'inSarafuu
إِنصَرَفُوا
de (m) - dåtid
yanSarifuu
يَنصَرِفُوا
de (m) - subjunktiv
yanSarifuu
يَنصَرِفُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yanSarifna
يَنصَرِفنَ
de (f) - nutid
'inSarafna
إِنصَرَفنَ
de (f) - dåtid
yanSarifna
يَنصَرِفنَ
de (f) - subjunktiv
yanSarifna
يَنصَرِفنَ
de (f) - jussiv
ni två
tanSarifaani
تَنصَرِفَانِ
ni två - nutid
'inSaraftumaa
إِنصَرَفتُمَا
ni två - dåtid
tanSarifaa
تَنصَرِفَا
ni två - subjunktiv
tanSarifaa
تَنصَرِفَا
ni två - jussiv
de två (m)
yanSarifaani
يَنصَرِفَانِ
de två (m) - nutid
'inSarafaa
إِنصَرَفَا
de två (m) - dåtid
yanSarifaa
يَنصَرِفَا
de två (m) - subjunktiv
yanSarifaa
يَنصَرِفَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tanSarifaani
تَنصَرِفَانِ
de två (f) - nutid
'inSarafataa
إِنصَرَفَتَا
de två (f) - dåtid
tanSarifaa
تَنصَرِفَا
de två (f) - subjunktiv
tanSarifaa
تَنصَرِفَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.