Böjningsformer av verbet 'att prova'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ujarribu
أُجَرِّبُ
jag - nutid
jarrabtu
جَرَّبتُ
jag - dåtid
'ujarrib
أُجَرِّب
jag - subjunktiv
'ujarrib
أُجَرِّب
jag - jussiv
du (m)
tujarribu
تُجَرِّبُ
du (m) - nutid
jarrabta
جَرَّبتَ
du (m) - dåtid
tujarrib
تُجَرِّب
du (m) - subjunktiv
tujarrib
تُجَرِّب
du (m) - jussiv
du (f)
tujarribiina
تُجَرِّبِينَ
du (f) - nutid
jarrabti
جَرَّبتِ
du (f) - dåtid
tujarribii
تُجَرِّبِي
du (f) - subjunktiv
tujarribii
تُجَرِّبِي
du (f) - jussiv
han
yujarribu
يُجَرِّبُ
han - nutid
jarraba
جَرَّبَ
han - dåtid
yujarrib
يُجَرِّب
han - subjunktiv
yujarrib
يُجَرِّب
han - jussiv
hon
tujarribu
تُجَرِّبُ
hon - nutid
jarrabat
جَرَّبَت
hon - dåtid
tujarrib
تُجَرِّب
hon - subjunktiv
tujarrib
تُجَرِّب
hon - jussiv
vi
nujarribu
نُجَرِّبُ
vi - nutid
jarrabnaa
جَرَّبنَا
vi - dåtid
nujarrib
نُجَرِّب
vi - subjunktiv
nujarrib
نُجَرِّب
vi - jussiv
ni (m)
tujarribuuna
تُجَرِّبُونَ
ni (m) - nutid
jarrabtum
جَرَّبتُم
ni (m) - dåtid
tujarribuu
تُجَرِّبُوا
ni (m) - subjunktiv
tujarribuu
تُجَرِّبُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tujarribna
تُجَرِّبنَ
ni (f) - nutid
jarrabtunna
جَرَّبتُنَّ
ni (f) - dåtid
tujarribna
تُجَرِّبنَ
ni (f) - subjunktiv
tujarribna
تُجَرِّبنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yujarribuuna
يُجَرِّبُونَ
de (m) - nutid
jarrabuu
جَرَّبُوا
de (m) - dåtid
yujarribuu
يُجَرِّبُوا
de (m) - subjunktiv
yujarribuu
يُجَرِّبُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yujarribna
يُجَرِّبنَ
de (f) - nutid
jarrabna
جَرَّبنَ
de (f) - dåtid
yujarribna
يُجَرِّبنَ
de (f) - subjunktiv
yujarribna
يُجَرِّبنَ
de (f) - jussiv
ni två
tujarribaani
تُجَرِّبَانِ
ni två - nutid
jarrabtumaa
جَرَّبتُمَا
ni två - dåtid
tujarribaa
تُجَرِّبَا
ni två - subjunktiv
tujarribaa
تُجَرِّبَا
ni två - jussiv
de två (m)
yujarribaani
يُجَرِّبَانِ
de två (m) - nutid
jarrabaa
جَرَّبَا
de två (m) - dåtid
yujarribaa
يُجَرِّبَا
de två (m) - subjunktiv
yujarribaa
يُجَرِّبَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tujarribaani
تُجَرِّبَانِ
de två (f) - nutid
jarrabataa
جَرَّبَتَا
de två (f) - dåtid
tujarribaa
تُجَرِّبَا
de två (f) - subjunktiv
tujarribaa
تُجَرِّبَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.