Böjningsformer av verbet 'att övervaka'


nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uraaqibu
أُرَاقِبُ
jag - nutid
raaqabtu
رَاقَبتُ
jag - dåtid
'uraaqib
أُرَاقِب
jag - subjunktiv
'uraaqib
أُرَاقِب
jag - jussiv
du (m)
turaaqibu
تُرَاقِبُ
du (m) - nutid
raaqabta
رَاقَبتَ
du (m) - dåtid
turaaqib
تُرَاقِب
du (m) - subjunktiv
turaaqib
تُرَاقِب
du (m) - jussiv
du (f)
turaaqibiina
تُرَاقِبِينَ
du (f) - nutid
raaqabti
رَاقَبتِ
du (f) - dåtid
turaaqibii
تُرَاقِبِي
du (f) - subjunktiv
turaaqibii
تُرَاقِبِي
du (f) - jussiv
han
yuraaqibu
يُرَاقِبُ
han - nutid
raaqaba
رَاقَبَ
han - dåtid
yuraaqib
يُرَاقِب
han - subjunktiv
yuraaqib
يُرَاقِب
han - jussiv
hon
turaaqibu
تُرَاقِبُ
hon - nutid
raaqabat
رَاقَبَت
hon - dåtid
turaaqib
تُرَاقِب
hon - subjunktiv
turaaqib
تُرَاقِب
hon - jussiv
vi
nuraaqibu
نُرَاقِبُ
vi - nutid
raaqabnaa
رَاقَبنَا
vi - dåtid
nuraaqib
نُرَاقِب
vi - subjunktiv
nuraaqib
نُرَاقِب
vi - jussiv
ni (m)
turaaqibuuna
تُرَاقِبُونَ
ni (m) - nutid
raaqabtum
رَاقَبتُم
ni (m) - dåtid
turaaqibuu
تُرَاقِبُوا
ni (m) - subjunktiv
turaaqibuu
تُرَاقِبُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
turaaqibna
تُرَاقِبنَ
ni (f) - nutid
raaqabtunna
رَاقَبتُنَّ
ni (f) - dåtid
turaaqibna
تُرَاقِبنَ
ni (f) - subjunktiv
turaaqibna
تُرَاقِبنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuraaqibuuna
يُرَاقِبُونَ
de (m) - nutid
raaqabuu
رَاقَبُوا
de (m) - dåtid
yuraaqibuu
يُرَاقِبُوا
de (m) - subjunktiv
yuraaqibuu
يُرَاقِبُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuraaqibna
يُرَاقِبنَ
de (f) - nutid
raaqabna
رَاقَبنَ
de (f) - dåtid
yuraaqibna
يُرَاقِبنَ
de (f) - subjunktiv
yuraaqibna
يُرَاقِبنَ
de (f) - jussiv
ni två
turaaqibaani
تُرَاقِبَانِ
ni två - nutid
raaqabtumaa
رَاقَبتُمَا
ni två - dåtid
turaaqibaa
تُرَاقِبَا
ni två - subjunktiv
turaaqibaa
تُرَاقِبَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuraaqibaani
يُرَاقِبَانِ
de två (m) - nutid
raaqabaa
رَاقَبَا
de två (m) - dåtid
yuraaqibaa
يُرَاقِبَا
de två (m) - subjunktiv
yuraaqibaa
يُرَاقِبَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
turaaqibaani
تُرَاقِبَانِ
de två (f) - nutid
raaqabataa
رَاقَبَتَا
de två (f) - dåtid
turaaqibaa
تُرَاقِبَا
de två (f) - subjunktiv
turaaqibaa
تُرَاقِبَا
de två (f) - jussiv

Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.

Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.

Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.

Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.

Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.

Imperativ används vid uppmaningar.