Böjningsformer av verbet 'att grimasera'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'aS3aru
أَصعَرُ
jag - nutid
Sa3irtu
صَعِرتُ
jag - dåtid
'aS3ara
أَصعَرَ
jag - subjunktiv
'aS3ar
أَصعَر
jag - jussiv
du (m)
taS3aru
تَصعَرُ
du (m) - nutid
Sa3irta
صَعِرتَ
du (m) - dåtid
taS3ara
تَصعَرَ
du (m) - subjunktiv
taS3ar
تَصعَر
du (m) - jussiv
du (f)
taS3ariina
تَصعَرِينَ
du (f) - nutid
Sa3irti
صَعِرتِ
du (f) - dåtid
taS3arii
تَصعَرِي
du (f) - subjunktiv
taS3arii
تَصعَرِي
du (f) - jussiv
han
yaS3aru
يَصعَرُ
han - nutid
Sa3ira
صَعِرَ
han - dåtid
yaS3ara
يَصعَرَ
han - subjunktiv
yaS3ar
يَصعَر
han - jussiv
hon
taS3aru
تَصعَرُ
hon - nutid
Sa3irat
صَعِرَت
hon - dåtid
taS3ara
تَصعَرَ
hon - subjunktiv
taS3ar
تَصعَر
hon - jussiv
vi
naS3aru
نَصعَرُ
vi - nutid
Sa3irnaa
صَعِرنَا
vi - dåtid
naS3ara
نَصعَرَ
vi - subjunktiv
naS3ar
نَصعَر
vi - jussiv
ni (m)
taS3aruuna
تَصعَرُونَ
ni (m) - nutid
Sa3irtum
صَعِرتُم
ni (m) - dåtid
taS3aruu
تَصعَرُوا
ni (m) - subjunktiv
taS3aruu
تَصعَرُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
taS3arna
تَصعَرنَ
ni (f) - nutid
Sa3irtunna
صَعِرتُنَّ
ni (f) - dåtid
taS3arna
تَصعَرنَ
ni (f) - subjunktiv
taS3arna
تَصعَرنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yaS3aruuna
يَصعَرُونَ
de (m) - nutid
Sa3iruu
صَعِرُوا
de (m) - dåtid
yaS3aruu
يَصعَرُوا
de (m) - subjunktiv
yaS3aruu
يَصعَرُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yaS3arna
يَصعَرنَ
de (f) - nutid
Sa3irna
صَعِرنَ
de (f) - dåtid
yaS3arna
يَصعَرنَ
de (f) - subjunktiv
yaS3arna
يَصعَرنَ
de (f) - jussiv
ni två
taS3araani
تَصعَرَانِ
ni två - nutid
Sa3irtumaa
صَعِرتُمَا
ni två - dåtid
taS3araa
تَصعَرَا
ni två - subjunktiv
taS3araa
تَصعَرَا
ni två - jussiv
de två (m)
yaS3araani
يَصعَرَانِ
de två (m) - nutid
Sa3iraa
صَعِرَا
de två (m) - dåtid
yaS3araa
يَصعَرَا
de två (m) - subjunktiv
yaS3araa
يَصعَرَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
taS3araani
تَصعَرَانِ
de två (f) - nutid
Sa3irataa
صَعِرَتَا
de två (f) - dåtid
taS3araa
تَصعَرَا
de två (f) - subjunktiv
taS3araa
تَصعَرَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'iS3ar
إِصعَر
du (m) - imperativ
du (f)
'iS3arii
إِصعَرِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'iS3araa
إِصعَرَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'iS3aruu
إِصعَرُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'iS3arna
إِصعَرنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.