Böjningsformer av verbet 'att vara högfärdig'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uSa33iru
أُصَعِّرُ
jag - nutid
Sa33artu
صَعَّرتُ
jag - dåtid
'uSa33ir
أُصَعِّر
jag - subjunktiv
'uSa33ir
أُصَعِّر
jag - jussiv
du (m)
tuSa33iru
تُصَعِّرُ
du (m) - nutid
Sa33arta
صَعَّرتَ
du (m) - dåtid
tuSa33ir
تُصَعِّر
du (m) - subjunktiv
tuSa33ir
تُصَعِّر
du (m) - jussiv
du (f)
tuSa33iriina
تُصَعِّرِينَ
du (f) - nutid
Sa33arti
صَعَّرتِ
du (f) - dåtid
tuSa33irii
تُصَعِّرِي
du (f) - subjunktiv
tuSa33irii
تُصَعِّرِي
du (f) - jussiv
han
yuSa33iru
يُصَعِّرُ
han - nutid
Sa33ara
صَعَّرَ
han - dåtid
yuSa33ir
يُصَعِّر
han - subjunktiv
yuSa33ir
يُصَعِّر
han - jussiv
hon
tuSa33iru
تُصَعِّرُ
hon - nutid
Sa33arat
صَعَّرَت
hon - dåtid
tuSa33ir
تُصَعِّر
hon - subjunktiv
tuSa33ir
تُصَعِّر
hon - jussiv
vi
nuSa33iru
نُصَعِّرُ
vi - nutid
Sa33arnaa
صَعَّرنَا
vi - dåtid
nuSa33ir
نُصَعِّر
vi - subjunktiv
nuSa33ir
نُصَعِّر
vi - jussiv
ni (m)
tuSa33iruuna
تُصَعِّرُونَ
ni (m) - nutid
Sa33artum
صَعَّرتُم
ni (m) - dåtid
tuSa33iruu
تُصَعِّرُوا
ni (m) - subjunktiv
tuSa33iruu
تُصَعِّرُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuSa33irna
تُصَعِّرنَ
ni (f) - nutid
Sa33artunna
صَعَّرتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuSa33irna
تُصَعِّرنَ
ni (f) - subjunktiv
tuSa33irna
تُصَعِّرنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuSa33iruuna
يُصَعِّرُونَ
de (m) - nutid
Sa33aruu
صَعَّرُوا
de (m) - dåtid
yuSa33iruu
يُصَعِّرُوا
de (m) - subjunktiv
yuSa33iruu
يُصَعِّرُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuSa33irna
يُصَعِّرنَ
de (f) - nutid
Sa33arna
صَعَّرنَ
de (f) - dåtid
yuSa33irna
يُصَعِّرنَ
de (f) - subjunktiv
yuSa33irna
يُصَعِّرنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuSa33iraani
تُصَعِّرَانِ
ni två - nutid
Sa33artumaa
صَعَّرتُمَا
ni två - dåtid
tuSa33iraa
تُصَعِّرَا
ni två - subjunktiv
tuSa33iraa
تُصَعِّرَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuSa33iraani
يُصَعِّرَانِ
de två (m) - nutid
Sa33araa
صَعَّرَا
de två (m) - dåtid
yuSa33iraa
يُصَعِّرَا
de två (m) - subjunktiv
yuSa33iraa
يُصَعِّرَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuSa33iraani
تُصَعِّرَانِ
de två (f) - nutid
Sa33arataa
صَعَّرَتَا
de två (f) - dåtid
tuSa33iraa
تُصَعِّرَا
de två (f) - subjunktiv
tuSa33iraa
تُصَعِّرَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.