Böjningsformer av verbet 'att följa, spÃ¥ra'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'atba3u
أَتبَعُ
jag - nutid
tabi3tu
تَبِعتُ
jag - dåtid
'atba3a
أَتبَعَ
jag - subjunktiv
'atba3
أَتبَع
jag - jussiv
du (m)
tatba3u
تَتبَعُ
du (m) - nutid
tabi3ta
تَبِعتَ
du (m) - dåtid
tatba3a
تَتبَعَ
du (m) - subjunktiv
tatba3
تَتبَع
du (m) - jussiv
du (f)
tatba3iina
تَتبَعِينَ
du (f) - nutid
tabi3ti
تَبِعتِ
du (f) - dåtid
tatba3ii
تَتبَعِي
du (f) - subjunktiv
tatba3ii
تَتبَعِي
du (f) - jussiv
han
yatba3u
يَتبَعُ
han - nutid
tabi3a
تَبِعَ
han - dåtid
yatba3a
يَتبَعَ
han - subjunktiv
yatba3
يَتبَع
han - jussiv
hon
tatba3u
تَتبَعُ
hon - nutid
tabi3at
تَبِعَت
hon - dåtid
tatba3a
تَتبَعَ
hon - subjunktiv
tatba3
تَتبَع
hon - jussiv
vi
natba3u
نَتبَعُ
vi - nutid
tabi3naa
تَبِعنَا
vi - dåtid
natba3a
نَتبَعَ
vi - subjunktiv
natba3
نَتبَع
vi - jussiv
ni (m)
tatba3uuna
تَتبَعُونَ
ni (m) - nutid
tabi3tum
تَبِعتُم
ni (m) - dåtid
tatba3uu
تَتبَعُوا
ni (m) - subjunktiv
tatba3uu
تَتبَعُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tatba3na
تَتبَعنَ
ni (f) - nutid
tabi3tunna
تَبِعتُنَّ
ni (f) - dåtid
tatba3na
تَتبَعنَ
ni (f) - subjunktiv
tatba3na
تَتبَعنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yatba3uuna
يَتبَعُونَ
de (m) - nutid
tabi3uu
تَبِعُوا
de (m) - dåtid
yatba3uu
يَتبَعُوا
de (m) - subjunktiv
yatba3uu
يَتبَعُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yatba3na
يَتبَعنَ
de (f) - nutid
tabi3na
تَبِعنَ
de (f) - dåtid
yatba3na
يَتبَعنَ
de (f) - subjunktiv
yatba3na
يَتبَعنَ
de (f) - jussiv
ni två
tatba3aani
تَتبَعَانِ
ni två - nutid
tabi3tumaa
تَبِعتُمَا
ni två - dåtid
tatba3aa
تَتبَعَا
ni två - subjunktiv
tatba3aa
تَتبَعَا
ni två - jussiv
de två (m)
yatba3aani
يَتبَعَانِ
de två (m) - nutid
tabi3aa
تَبِعَا
de två (m) - dåtid
yatba3aa
يَتبَعَا
de två (m) - subjunktiv
yatba3aa
يَتبَعَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tatba3aani
تَتبَعَانِ
de två (f) - nutid
tabi3ataa
تَبِعَتَا
de två (f) - dåtid
tatba3aa
تَتبَعَا
de två (f) - subjunktiv
tatba3aa
تَتبَعَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'itba3
إِتبَع
du (m) - imperativ
du (f)
'itba3ii
إِتبَعِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'itba3aa
إِتبَعَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'itba3uu
إِتبَعُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'itba3na
إِتبَعنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.