Böjningsformer av verbet 'att anställa'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uwaZZifu
أُوَظِّفُ
jag - nutid
waZZaftu
وَظَّفتُ
jag - dåtid
'uwaZZif
أُوَظِّف
jag - subjunktiv
'uwaZZif
أُوَظِّف
jag - jussiv
du (m)
tuwaZZifu
تُوَظِّفُ
du (m) - nutid
waZZafta
وَظَّفتَ
du (m) - dåtid
tuwaZZif
تُوَظِّف
du (m) - subjunktiv
tuwaZZif
تُوَظِّف
du (m) - jussiv
du (f)
tuwaZZifiina
تُوَظِّفِينَ
du (f) - nutid
waZZafti
وَظَّفتِ
du (f) - dåtid
tuwaZZifii
تُوَظِّفِي
du (f) - subjunktiv
tuwaZZifii
تُوَظِّفِي
du (f) - jussiv
han
yuwaZZifu
يُوَظِّفُ
han - nutid
waZZafa
وَظَّفَ
han - dåtid
yuwaZZif
يُوَظِّف
han - subjunktiv
yuwaZZif
يُوَظِّف
han - jussiv
hon
tuwaZZifu
تُوَظِّفُ
hon - nutid
waZZafat
وَظَّفَت
hon - dåtid
tuwaZZif
تُوَظِّف
hon - subjunktiv
tuwaZZif
تُوَظِّف
hon - jussiv
vi
nuwaZZifu
نُوَظِّفُ
vi - nutid
waZZafnaa
وَظَّفنَا
vi - dåtid
nuwaZZif
نُوَظِّف
vi - subjunktiv
nuwaZZif
نُوَظِّف
vi - jussiv
ni (m)
tuwaZZifuuna
تُوَظِّفُونَ
ni (m) - nutid
waZZaftum
وَظَّفتُم
ni (m) - dåtid
tuwaZZifuu
تُوَظِّفُوا
ni (m) - subjunktiv
tuwaZZifuu
تُوَظِّفُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuwaZZifna
تُوَظِّفنَ
ni (f) - nutid
waZZaftunna
وَظَّفتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuwaZZifna
تُوَظِّفنَ
ni (f) - subjunktiv
tuwaZZifna
تُوَظِّفنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuwaZZifuuna
يُوَظِّفُونَ
de (m) - nutid
waZZafuu
وَظَّفُوا
de (m) - dåtid
yuwaZZifuu
يُوَظِّفُوا
de (m) - subjunktiv
yuwaZZifuu
يُوَظِّفُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuwaZZifna
يُوَظِّفنَ
de (f) - nutid
waZZafna
وَظَّفنَ
de (f) - dåtid
yuwaZZifna
يُوَظِّفنَ
de (f) - subjunktiv
yuwaZZifna
يُوَظِّفنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuwaZZifaani
تُوَظِّفَانِ
ni två - nutid
waZZaftumaa
وَظَّفتُمَا
ni två - dåtid
tuwaZZifaa
تُوَظِّفَا
ni två - subjunktiv
tuwaZZifaa
تُوَظِّفَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuwaZZifaani
يُوَظِّفَانِ
de två (m) - nutid
waZZafaa
وَظَّفَا
de två (m) - dåtid
yuwaZZifaa
يُوَظِّفَا
de två (m) - subjunktiv
yuwaZZifaa
يُوَظِّفَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuwaZZifaani
تُوَظِّفَانِ
de två (f) - nutid
waZZafataa
وَظَّفَتَا
de två (f) - dåtid
tuwaZZifaa
تُوَظِّفَا
de två (f) - subjunktiv
tuwaZZifaa
تُوَظِّفَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.