Böjningsformer av verbet 'att avsluta'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ukmilu
أُكمِلُ
jag - nutid
'akmaltu
أَكمَلتُ
jag - dåtid
'ukmil
أُكمِل
jag - subjunktiv
'ukmil
أُكمِل
jag - jussiv
du (m)
tukmilu
تُكمِلُ
du (m) - nutid
'akmalta
أَكمَلتَ
du (m) - dåtid
tukmil
تُكمِل
du (m) - subjunktiv
tukmil
تُكمِل
du (m) - jussiv
du (f)
tukmiliina
تُكمِلِينَ
du (f) - nutid
'akmalti
أَكمَلتِ
du (f) - dåtid
tukmilii
تُكمِلِي
du (f) - subjunktiv
tukmilii
تُكمِلِي
du (f) - jussiv
han
yukmilu
يُكمِلُ
han - nutid
'akmala
أَكمَلَ
han - dåtid
yukmil
يُكمِل
han - subjunktiv
yukmil
يُكمِل
han - jussiv
hon
tukmilu
تُكمِلُ
hon - nutid
'akmalat
أَكمَلَت
hon - dåtid
tukmil
تُكمِل
hon - subjunktiv
tukmil
تُكمِل
hon - jussiv
vi
nukmilu
نُكمِلُ
vi - nutid
'akmalnaa
أَكمَلنَا
vi - dåtid
nukmil
نُكمِل
vi - subjunktiv
nukmil
نُكمِل
vi - jussiv
ni (m)
tukmiluuna
تُكمِلُونَ
ni (m) - nutid
'akmaltum
أَكمَلتُم
ni (m) - dåtid
tukmiluu
تُكمِلُوا
ni (m) - subjunktiv
tukmiluu
تُكمِلُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tukmilna
تُكمِلنَ
ni (f) - nutid
'akmaltunna
أَكمَلتُنَّ
ni (f) - dåtid
tukmilna
تُكمِلنَ
ni (f) - subjunktiv
tukmilna
تُكمِلنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yukmiluuna
يُكمِلُونَ
de (m) - nutid
'akmaluu
أَكمَلُوا
de (m) - dåtid
yukmiluu
يُكمِلُوا
de (m) - subjunktiv
yukmiluu
يُكمِلُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yukmilna
يُكمِلنَ
de (f) - nutid
'akmalna
أَكمَلنَ
de (f) - dåtid
yukmilna
يُكمِلنَ
de (f) - subjunktiv
yukmilna
يُكمِلنَ
de (f) - jussiv
ni två
tukmilaani
تُكمِلَانِ
ni två - nutid
'akmaltumaa
أَكمَلتُمَا
ni två - dåtid
tukmilaa
تُكمِلَا
ni två - subjunktiv
tukmilaa
تُكمِلَا
ni två - jussiv
de två (m)
yukmilaani
يُكمِلَانِ
de två (m) - nutid
'akmalaa
أَكمَلَا
de två (m) - dåtid
yukmilaa
يُكمِلَا
de två (m) - subjunktiv
yukmilaa
يُكمِلَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tukmilaani
تُكمِلَانِ
de två (f) - nutid
'akmalataa
أَكمَلَتَا
de två (f) - dåtid
tukmilaa
تُكمِلَا
de två (f) - subjunktiv
tukmilaa
تُكمِلَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.