Böjningsformer av verbet 'att rengöra'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'unaZZifu
أُنَظِّفُ
jag - nutid
naZZaftu
نَظَّفتُ
jag - dåtid
'unaZZif
أُنَظِّف
jag - subjunktiv
'unaZZif
أُنَظِّف
jag - jussiv
du (m)
tunaZZifu
تُنَظِّفُ
du (m) - nutid
naZZafta
نَظَّفتَ
du (m) - dåtid
tunaZZif
تُنَظِّف
du (m) - subjunktiv
tunaZZif
تُنَظِّف
du (m) - jussiv
du (f)
tunaZZifiina
تُنَظِّفِينَ
du (f) - nutid
naZZafti
نَظَّفتِ
du (f) - dåtid
tunaZZifii
تُنَظِّفِي
du (f) - subjunktiv
tunaZZifii
تُنَظِّفِي
du (f) - jussiv
han
yunaZZifu
يُنَظِّفُ
han - nutid
naZZafa
نَظَّفَ
han - dåtid
yunaZZif
يُنَظِّف
han - subjunktiv
yunaZZif
يُنَظِّف
han - jussiv
hon
tunaZZifu
تُنَظِّفُ
hon - nutid
naZZafat
نَظَّفَت
hon - dåtid
tunaZZif
تُنَظِّف
hon - subjunktiv
tunaZZif
تُنَظِّف
hon - jussiv
vi
nunaZZifu
نُنَظِّفُ
vi - nutid
naZZafnaa
نَظَّفنَا
vi - dåtid
nunaZZif
نُنَظِّف
vi - subjunktiv
nunaZZif
نُنَظِّف
vi - jussiv
ni (m)
tunaZZifuuna
تُنَظِّفُونَ
ni (m) - nutid
naZZaftum
نَظَّفتُم
ni (m) - dåtid
tunaZZifuu
تُنَظِّفُوا
ni (m) - subjunktiv
tunaZZifuu
تُنَظِّفُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tunaZZifna
تُنَظِّفنَ
ni (f) - nutid
naZZaftunna
نَظَّفتُنَّ
ni (f) - dåtid
tunaZZifna
تُنَظِّفنَ
ni (f) - subjunktiv
tunaZZifna
تُنَظِّفنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yunaZZifuuna
يُنَظِّفُونَ
de (m) - nutid
naZZafuu
نَظَّفُوا
de (m) - dåtid
yunaZZifuu
يُنَظِّفُوا
de (m) - subjunktiv
yunaZZifuu
يُنَظِّفُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yunaZZifna
يُنَظِّفنَ
de (f) - nutid
naZZafna
نَظَّفنَ
de (f) - dåtid
yunaZZifna
يُنَظِّفنَ
de (f) - subjunktiv
yunaZZifna
يُنَظِّفنَ
de (f) - jussiv
ni två
tunaZZifaani
تُنَظِّفَانِ
ni två - nutid
naZZaftumaa
نَظَّفتُمَا
ni två - dåtid
tunaZZifaa
تُنَظِّفَا
ni två - subjunktiv
tunaZZifaa
تُنَظِّفَا
ni två - jussiv
de två (m)
yunaZZifaani
يُنَظِّفَانِ
de två (m) - nutid
naZZafaa
نَظَّفَا
de två (m) - dåtid
yunaZZifaa
يُنَظِّفَا
de två (m) - subjunktiv
yunaZZifaa
يُنَظِّفَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tunaZZifaani
تُنَظِّفَانِ
de två (f) - nutid
naZZafataa
نَظَّفَتَا
de två (f) - dåtid
tunaZZifaa
تُنَظِّفَا
de två (f) - subjunktiv
tunaZZifaa
تُنَظِّفَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.