Böjningsformer av verbet 'att dyka upp, närvara'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'aHDuru
أَحضُرُ
jag - nutid
HaDartu
حَضَرتُ
jag - dåtid
'aHDura
أَحضُرَ
jag - subjunktiv
'aHDur
أَحضُر
jag - jussiv
du (m)
taHDuru
تَحضُرُ
du (m) - nutid
HaDarta
حَضَرتَ
du (m) - dåtid
taHDura
تَحضُرَ
du (m) - subjunktiv
taHDur
تَحضُر
du (m) - jussiv
du (f)
taHDuriina
تَحضُرِينَ
du (f) - nutid
HaDarti
حَضَرتِ
du (f) - dåtid
taHDurii
تَحضُرِي
du (f) - subjunktiv
taHDurii
تَحضُرِي
du (f) - jussiv
han
yaHDuru
يَحضُرُ
han - nutid
HaDara
حَضَرَ
han - dåtid
yaHDura
يَحضُرَ
han - subjunktiv
yaHDur
يَحضُر
han - jussiv
hon
taHDuru
تَحضُرُ
hon - nutid
HaDarat
حَضَرَت
hon - dåtid
taHDura
تَحضُرَ
hon - subjunktiv
taHDur
تَحضُر
hon - jussiv
vi
naHDuru
نَحضُرُ
vi - nutid
HaDarnaa
حَضَرنَا
vi - dåtid
naHDura
نَحضُرَ
vi - subjunktiv
naHDur
نَحضُر
vi - jussiv
ni (m)
taHDuruuna
تَحضُرُونَ
ni (m) - nutid
HaDartum
حَضَرتُم
ni (m) - dåtid
taHDuruu
تَحضُرُوا
ni (m) - subjunktiv
taHDuruu
تَحضُرُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
taHDurna
تَحضُرنَ
ni (f) - nutid
HaDartunna
حَضَرتُنَّ
ni (f) - dåtid
taHDurna
تَحضُرنَ
ni (f) - subjunktiv
taHDurna
تَحضُرنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yaHDuruuna
يَحضُرُونَ
de (m) - nutid
HaDaruu
حَضَرُوا
de (m) - dåtid
yaHDuruu
يَحضُرُوا
de (m) - subjunktiv
yaHDuruu
يَحضُرُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yaHDurna
يَحضُرنَ
de (f) - nutid
HaDarna
حَضَرنَ
de (f) - dåtid
yaHDurna
يَحضُرنَ
de (f) - subjunktiv
yaHDurna
يَحضُرنَ
de (f) - jussiv
ni två
taHDuraani
تَحضُرَانِ
ni två - nutid
HaDartumaa
حَضَرتُمَا
ni två - dåtid
taHDuraa
تَحضُرَا
ni två - subjunktiv
taHDuraa
تَحضُرَا
ni två - jussiv
de två (m)
yaHDuraani
يَحضُرَانِ
de två (m) - nutid
HaDaraa
حَضَرَا
de två (m) - dåtid
yaHDuraa
يَحضُرَا
de två (m) - subjunktiv
yaHDuraa
يَحضُرَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
taHDuraani
تَحضُرَانِ
de två (f) - nutid
HaDarataa
حَضَرَتَا
de två (f) - dåtid
taHDuraa
تَحضُرَا
de två (f) - subjunktiv
taHDuraa
تَحضُرَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'uHDur
أُحضُر
du (m) - imperativ
du (f)
'uHDurii
أُحضُرِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'uHDuraa
أُحضُرَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'uHDuruu
أُحضُرُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'uHDurna
أُحضُرنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.