Böjningsformer av verbet 'att attackera'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uhaajimu
أُهَاجِمُ
jag - nutid
haajamtu
هَاجَمتُ
jag - dåtid
'uhaajim
أُهَاجِم
jag - subjunktiv
'uhaajim
أُهَاجِم
jag - jussiv
du (m)
tuhaajimu
تُهَاجِمُ
du (m) - nutid
haajamta
هَاجَمتَ
du (m) - dåtid
tuhaajim
تُهَاجِم
du (m) - subjunktiv
tuhaajim
تُهَاجِم
du (m) - jussiv
du (f)
tuhaajimiina
تُهَاجِمِينَ
du (f) - nutid
haajamti
هَاجَمتِ
du (f) - dåtid
tuhaajimii
تُهَاجِمِي
du (f) - subjunktiv
tuhaajimii
تُهَاجِمِي
du (f) - jussiv
han
yuhaajimu
يُهَاجِمُ
han - nutid
haajama
هَاجَمَ
han - dåtid
yuhaajim
يُهَاجِم
han - subjunktiv
yuhaajim
يُهَاجِم
han - jussiv
hon
tuhaajimu
تُهَاجِمُ
hon - nutid
haajamat
هَاجَمَت
hon - dåtid
tuhaajim
تُهَاجِم
hon - subjunktiv
tuhaajim
تُهَاجِم
hon - jussiv
vi
nuhaajimu
نُهَاجِمُ
vi - nutid
haajamnaa
هَاجَمنَا
vi - dåtid
nuhaajim
نُهَاجِم
vi - subjunktiv
nuhaajim
نُهَاجِم
vi - jussiv
ni (m)
tuhaajimuuna
تُهَاجِمُونَ
ni (m) - nutid
haajamtum
هَاجَمتُم
ni (m) - dåtid
tuhaajimuu
تُهَاجِمُوا
ni (m) - subjunktiv
tuhaajimuu
تُهَاجِمُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuhaajimna
تُهَاجِمنَ
ni (f) - nutid
haajamtunna
هَاجَمتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuhaajimna
تُهَاجِمنَ
ni (f) - subjunktiv
tuhaajimna
تُهَاجِمنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuhaajimuuna
يُهَاجِمُونَ
de (m) - nutid
haajamuu
هَاجَمُوا
de (m) - dåtid
yuhaajimuu
يُهَاجِمُوا
de (m) - subjunktiv
yuhaajimuu
يُهَاجِمُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuhaajimna
يُهَاجِمنَ
de (f) - nutid
haajamna
هَاجَمنَ
de (f) - dåtid
yuhaajimna
يُهَاجِمنَ
de (f) - subjunktiv
yuhaajimna
يُهَاجِمنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuhaajimaani
تُهَاجِمَانِ
ni två - nutid
haajamtumaa
هَاجَمتُمَا
ni två - dåtid
tuhaajimaa
تُهَاجِمَا
ni två - subjunktiv
tuhaajimaa
تُهَاجِمَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuhaajimaani
يُهَاجِمَانِ
de två (m) - nutid
haajamaa
هَاجَمَا
de två (m) - dåtid
yuhaajimaa
يُهَاجِمَا
de två (m) - subjunktiv
yuhaajimaa
يُهَاجِمَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuhaajimaani
تُهَاجِمَانِ
de två (f) - nutid
haajamataa
هَاجَمَتَا
de två (f) - dåtid
tuhaajimaa
تُهَاجِمَا
de två (f) - subjunktiv
tuhaajimaa
تُهَاجِمَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.