Böjningsformer av verbet 'att skaka hand'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uSaafiHu
أُصَافِحُ
jag - nutid
SaafaHtu
صَافَحتُ
jag - dåtid
'uSaafiH
أُصَافِح
jag - subjunktiv
'uSaafiH
أُصَافِح
jag - jussiv
du (m)
tuSaafiHu
تُصَافِحُ
du (m) - nutid
SaafaHta
صَافَحتَ
du (m) - dåtid
tuSaafiH
تُصَافِح
du (m) - subjunktiv
tuSaafiH
تُصَافِح
du (m) - jussiv
du (f)
tuSaafiHiina
تُصَافِحِينَ
du (f) - nutid
SaafaHti
صَافَحتِ
du (f) - dåtid
tuSaafiHii
تُصَافِحِي
du (f) - subjunktiv
tuSaafiHii
تُصَافِحِي
du (f) - jussiv
han
yuSaafiHu
يُصَافِحُ
han - nutid
SaafaHa
صَافَحَ
han - dåtid
yuSaafiH
يُصَافِح
han - subjunktiv
yuSaafiH
يُصَافِح
han - jussiv
hon
tuSaafiHu
تُصَافِحُ
hon - nutid
SaafaHat
صَافَحَت
hon - dåtid
tuSaafiH
تُصَافِح
hon - subjunktiv
tuSaafiH
تُصَافِح
hon - jussiv
vi
nuSaafiHu
نُصَافِحُ
vi - nutid
SaafaHnaa
صَافَحنَا
vi - dåtid
nuSaafiH
نُصَافِح
vi - subjunktiv
nuSaafiH
نُصَافِح
vi - jussiv
ni (m)
tuSaafiHuuna
تُصَافِحُونَ
ni (m) - nutid
SaafaHtum
صَافَحتُم
ni (m) - dåtid
tuSaafiHuu
تُصَافِحُوا
ni (m) - subjunktiv
tuSaafiHuu
تُصَافِحُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuSaafiHna
تُصَافِحنَ
ni (f) - nutid
SaafaHtunna
صَافَحتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuSaafiHna
تُصَافِحنَ
ni (f) - subjunktiv
tuSaafiHna
تُصَافِحنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuSaafiHuuna
يُصَافِحُونَ
de (m) - nutid
SaafaHuu
صَافَحُوا
de (m) - dåtid
yuSaafiHuu
يُصَافِحُوا
de (m) - subjunktiv
yuSaafiHuu
يُصَافِحُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuSaafiHna
يُصَافِحنَ
de (f) - nutid
SaafaHna
صَافَحنَ
de (f) - dåtid
yuSaafiHna
يُصَافِحنَ
de (f) - subjunktiv
yuSaafiHna
يُصَافِحنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuSaafiHaani
تُصَافِحَانِ
ni två - nutid
SaafaHtumaa
صَافَحتُمَا
ni två - dåtid
tuSaafiHaa
تُصَافِحَا
ni två - subjunktiv
tuSaafiHaa
تُصَافِحَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuSaafiHaani
يُصَافِحَانِ
de två (m) - nutid
SaafaHaa
صَافَحَا
de två (m) - dåtid
yuSaafiHaa
يُصَافِحَا
de två (m) - subjunktiv
yuSaafiHaa
يُصَافِحَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuSaafiHaani
تُصَافِحَانِ
de två (f) - nutid
SaafaHataa
صَافَحَتَا
de två (f) - dåtid
tuSaafiHaa
تُصَافِحَا
de två (f) - subjunktiv
tuSaafiHaa
تُصَافِحَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.