Böjningsformer av verbet 'att sträcka ut'


nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'amuddu
أَمُدُّ
jag - nutid
madadtu
مَدَدتُ
jag - dåtid
'amudda
أَمُدَّ
jag - subjunktiv
'amudda
أَمُدَّ
jag - jussiv
du (m)
tamuddu
تَمُدُّ
du (m) - nutid
madadta
مَدَدتَ
du (m) - dåtid
tamudda
تَمُدَّ
du (m) - subjunktiv
tamudda
تَمُدَّ
du (m) - jussiv
du (f)
tamuddiina
تَمُدِّينَ
du (f) - nutid
madadti
مَدَدتِ
du (f) - dåtid
tamuddii
تَمُدِّي
du (f) - subjunktiv
tamuddii
تَمُدِّي
du (f) - jussiv
han
yamuddu
يَمُدُّ
han - nutid
madda
مَدَّ
han - dåtid
yamudda
يَمُدَّ
han - subjunktiv
yamudda
يَمُدَّ
han - jussiv
hon
tamuddu
تَمُدُّ
hon - nutid
maddat
مَدَّت
hon - dåtid
tamudda
تَمُدَّ
hon - subjunktiv
tamudda
تَمُدَّ
hon - jussiv
vi
namuddu
نَمُدُّ
vi - nutid
madadnaa
مَدَدنَا
vi - dåtid
namudda
نَمُدَّ
vi - subjunktiv
namudda
نَمُدَّ
vi - jussiv
ni (m)
tamudduuna
تَمُدُّونَ
ni (m) - nutid
madadtum
مَدَدتُم
ni (m) - dåtid
tamudduu
تَمُدُّوا
ni (m) - subjunktiv
tamudduu
تَمُدُّوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tamdudna
تَمدُدنَ
ni (f) - nutid
madadtunna
مَدَدتُنَّ
ni (f) - dåtid
tamdudna
تَمدُدنَ
ni (f) - subjunktiv
tamdudna
تَمدُدنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yamudduuna
يَمُدُّونَ
de (m) - nutid
madduu
مَدُّوا
de (m) - dåtid
yamudduu
يَمُدُّوا
de (m) - subjunktiv
yamudduu
يَمُدُّوا
de (m) - jussiv
de (f)
yamdudna
يَمدُدنَ
de (f) - nutid
madadna
مَدَدنَ
de (f) - dåtid
yamdudna
يَمدُدنَ
de (f) - subjunktiv
yamdudna
يَمدُدنَ
de (f) - jussiv
ni två
tamuddaani
تَمُدَّانِ
ni två - nutid
madadtumaa
مَدَدتُمَا
ni två - dåtid
tamuddaa
تَمُدَّا
ni två - subjunktiv
tamuddaa
تَمُدَّا
ni två - jussiv
de två (m)
yamuddaani
يَمُدَّانِ
de två (m) - nutid
madadaa
مَدَدَا
de två (m) - dåtid
yamuddaa
يَمُدَّا
de två (m) - subjunktiv
yamuddaa
يَمُدَّا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tamuddaani
تَمُدَّانِ
de två (f) - nutid
madadataa
مَدَدَتَا
de två (f) - dåtid
tamuddaa
تَمُدَّا
de två (f) - subjunktiv
tamuddaa
تَمُدَّا
de två (f) - jussiv

Imperativ

du (m)
mudda
مُدَّ
du (m) - imperativ
du (f)
muddii
مُدِّي
du (f) - imperativ
du (dual)
muddaa
مُدَّا
du (dual) - imperativ
ni (m)
mudduu
مُدُّوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'umdudna
أُمدُدنَ
ni (f) - imperativ

Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.

Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.

Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.

Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.

Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.

Imperativ används vid uppmaningar.