Böjningsformer av verbet 'att döma, utföra'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'aqDiyu
أَقضِيُ
jag - nutid
qaDaytu
قَضَيتُ
jag - dåtid
'aqDiya
أَقضِيَ
jag - subjunktiv
'aqDii
أَقضِي
jag - jussiv
du (m)
taqDiyu
تَقضِيُ
du (m) - nutid
qaDayta
قَضَيتَ
du (m) - dåtid
taqDiya
تَقضِيَ
du (m) - subjunktiv
taqDii
تَقضِي
du (m) - jussiv
du (f)
taqDiyiina
تَقضِيِينَ
du (f) - nutid
qaDayti
قَضَيتِ
du (f) - dåtid
taqDiyii
تَقضِيِي
du (f) - subjunktiv
taqDiyii
تَقضِيِي
du (f) - jussiv
han
yaqDiyu
يَقضِيُ
han - nutid
qaDaya
قَضَيَ
han - dåtid
yaqDiya
يَقضِيَ
han - subjunktiv
yaqDii
يَقضِي
han - jussiv
hon
taqDiyu
تَقضِيُ
hon - nutid
qaDayat
قَضَيَت
hon - dåtid
taqDiya
تَقضِيَ
hon - subjunktiv
taqDii
تَقضِي
hon - jussiv
vi
naqDiyu
نَقضِيُ
vi - nutid
qaDaynaa
قَضَينَا
vi - dåtid
naqDiya
نَقضِيَ
vi - subjunktiv
naqDii
نَقضِي
vi - jussiv
ni (m)
taqDiyuuna
تَقضِيُونَ
ni (m) - nutid
qaDaytum
قَضَيتُم
ni (m) - dåtid
taqDiyuu
تَقضِيُوا
ni (m) - subjunktiv
taqDiyuu
تَقضِيُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
taqDiina
تَقضِينَ
ni (f) - nutid
qaDaytunna
قَضَيتُنَّ
ni (f) - dåtid
taqDiina
تَقضِينَ
ni (f) - subjunktiv
taqDiina
تَقضِينَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yaqDiyuuna
يَقضِيُونَ
de (m) - nutid
qaDayuu
قَضَيُوا
de (m) - dåtid
yaqDiyuu
يَقضِيُوا
de (m) - subjunktiv
yaqDiyuu
يَقضِيُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yaqDiina
يَقضِينَ
de (f) - nutid
qaDayna
قَضَينَ
de (f) - dåtid
yaqDiina
يَقضِينَ
de (f) - subjunktiv
yaqDiina
يَقضِينَ
de (f) - jussiv
ni två
taqDiyaani
تَقضِيَانِ
ni två - nutid
qaDaytumaa
قَضَيتُمَا
ni två - dåtid
taqDiyaa
تَقضِيَا
ni två - subjunktiv
taqDiyaa
تَقضِيَا
ni två - jussiv
de två (m)
yaqDiyaani
يَقضِيَانِ
de två (m) - nutid
qaDayaa
قَضَيَا
de två (m) - dåtid
yaqDiyaa
يَقضِيَا
de två (m) - subjunktiv
yaqDiyaa
يَقضِيَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
taqDiyaani
تَقضِيَانِ
de två (f) - nutid
qaDayataa
قَضَيَتَا
de två (f) - dåtid
taqDiyaa
تَقضِيَا
de två (f) - subjunktiv
taqDiyaa
تَقضِيَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'iqDii
إِقضِي
du (m) - imperativ
du (f)
'iqDiiii
إِقضِيِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'iqDiiaa
إِقضِيَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'iqDiiuu
إِقضِيُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'iqDiina
إِقضِينَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.