Böjningsformer av verbet 'att besöka'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'azuuru
أَزُورُ
jag - nutid
zurtu
زُرتُ
jag - dåtid
'azura
أَزُرَ
jag - subjunktiv
'azur
أَزُر
jag - jussiv
du (m)
tazuuru
تَزُورُ
du (m) - nutid
zurta
زُرتَ
du (m) - dåtid
tazura
تَزُرَ
du (m) - subjunktiv
tazur
تَزُر
du (m) - jussiv
du (f)
tazuuriina
تَزُورِينَ
du (f) - nutid
zurti
زُرتِ
du (f) - dåtid
tazuurii
تَزُورِي
du (f) - subjunktiv
tazuurii
تَزُورِي
du (f) - jussiv
han
yazuuru
يَزُورُ
han - nutid
zaara
زَارَ
han - dåtid
yazura
يَزُرَ
han - subjunktiv
yazur
يَزُر
han - jussiv
hon
tazuuru
تَزُورُ
hon - nutid
zaarat
زَارَت
hon - dåtid
tazura
تَزُرَ
hon - subjunktiv
tazur
تَزُر
hon - jussiv
vi
nazuuru
نَزُورُ
vi - nutid
zurnaa
زُرنَا
vi - dåtid
nazura
نَزُرَ
vi - subjunktiv
nazur
نَزُر
vi - jussiv
ni (m)
tazuuruuna
تَزُورُونَ
ni (m) - nutid
zurtum
زُرتُم
ni (m) - dåtid
tazuuruu
تَزُورُوا
ni (m) - subjunktiv
tazuuruu
تَزُورُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tazurna
تَزُرنَ
ni (f) - nutid
zurtunna
زُرتُنَّ
ni (f) - dåtid
tazurna
تَزُرنَ
ni (f) - subjunktiv
tazurna
تَزُرنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yazuuruuna
يَزُورُونَ
de (m) - nutid
zaaruu
زَارُوا
de (m) - dåtid
yazuuruu
يَزُورُوا
de (m) - subjunktiv
yazuuruu
يَزُورُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yazurna
يَزُرنَ
de (f) - nutid
zurna
زُرنَ
de (f) - dåtid
yazurna
يَزُرنَ
de (f) - subjunktiv
yazurna
يَزُرنَ
de (f) - jussiv
ni två
tazuuraani
تَزُورَانِ
ni två - nutid
zurtumaa
زُرتُمَا
ni två - dåtid
tazuraa
تَزُرَا
ni två - subjunktiv
tazuraa
تَزُرَا
ni två - jussiv
de två (m)
yazuuraani
يَزُورَانِ
de två (m) - nutid
zuraa
زُرَا
de två (m) - dåtid
yazuraa
يَزُرَا
de två (m) - subjunktiv
yazuraa
يَزُرَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tazuuraani
تَزُورَانِ
de två (f) - nutid
zurataa
زُرَتَا
de två (f) - dåtid
tazuraa
تَزُرَا
de två (f) - subjunktiv
tazuraa
تَزُرَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
zur
زُر
du (m) - imperativ
du (f)
zuurii
زُورِي
du (f) - imperativ
du (dual)
zuuraa
زُورَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
zuuruu
زُورُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
zurna
زُرنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.