Böjningsformer av verbet 'att spricka'


nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'afliqu
أَفلِقُ
jag - nutid
falaqtu
فَلَقتُ
jag - dåtid
'afliqa
أَفلِقَ
jag - subjunktiv
'afliq
أَفلِق
jag - jussiv
du (m)
tafliqu
تَفلِقُ
du (m) - nutid
falaqta
فَلَقتَ
du (m) - dåtid
tafliqa
تَفلِقَ
du (m) - subjunktiv
tafliq
تَفلِق
du (m) - jussiv
du (f)
tafliqiina
تَفلِقِينَ
du (f) - nutid
falaqti
فَلَقتِ
du (f) - dåtid
tafliqii
تَفلِقِي
du (f) - subjunktiv
tafliqii
تَفلِقِي
du (f) - jussiv
han
yafliqu
يَفلِقُ
han - nutid
falaqa
فَلَقَ
han - dåtid
yafliqa
يَفلِقَ
han - subjunktiv
yafliq
يَفلِق
han - jussiv
hon
tafliqu
تَفلِقُ
hon - nutid
falaqat
فَلَقَت
hon - dåtid
tafliqa
تَفلِقَ
hon - subjunktiv
tafliq
تَفلِق
hon - jussiv
vi
nafliqu
نَفلِقُ
vi - nutid
falaqnaa
فَلَقنَا
vi - dåtid
nafliqa
نَفلِقَ
vi - subjunktiv
nafliq
نَفلِق
vi - jussiv
ni (m)
tafliquuna
تَفلِقُونَ
ni (m) - nutid
falaqtum
فَلَقتُم
ni (m) - dåtid
tafliquu
تَفلِقُوا
ni (m) - subjunktiv
tafliquu
تَفلِقُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tafliqna
تَفلِقنَ
ni (f) - nutid
falaqtunna
فَلَقتُنَّ
ni (f) - dåtid
tafliqna
تَفلِقنَ
ni (f) - subjunktiv
tafliqna
تَفلِقنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yafliquuna
يَفلِقُونَ
de (m) - nutid
falaquu
فَلَقُوا
de (m) - dåtid
yafliquu
يَفلِقُوا
de (m) - subjunktiv
yafliquu
يَفلِقُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yafliqna
يَفلِقنَ
de (f) - nutid
falaqna
فَلَقنَ
de (f) - dåtid
yafliqna
يَفلِقنَ
de (f) - subjunktiv
yafliqna
يَفلِقنَ
de (f) - jussiv
ni två
tafliqaani
تَفلِقَانِ
ni två - nutid
falaqtumaa
فَلَقتُمَا
ni två - dåtid
tafliqaa
تَفلِقَا
ni två - subjunktiv
tafliqaa
تَفلِقَا
ni två - jussiv
de två (m)
yafliqaani
يَفلِقَانِ
de två (m) - nutid
falaqaa
فَلَقَا
de två (m) - dåtid
yafliqaa
يَفلِقَا
de två (m) - subjunktiv
yafliqaa
يَفلِقَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tafliqaani
تَفلِقَانِ
de två (f) - nutid
falaqataa
فَلَقَتَا
de två (f) - dåtid
tafliqaa
تَفلِقَا
de två (f) - subjunktiv
tafliqaa
تَفلِقَا
de två (f) - jussiv

Imperativ

du (m)
'ifliq
إِفلِق
du (m) - imperativ
du (f)
'ifliqii
إِفلِقِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'ifliqaa
إِفلِقَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'ifliquu
إِفلِقُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'ifliqna
إِفلِقنَ
ni (f) - imperativ

Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.

Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.

Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.

Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.

Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.

Imperativ används vid uppmaningar.