Böjningsformer av verbet 'att rena'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uSaffiwu
أُصَفِّوُ
jag - nutid
Saffawtu
صَفَّوتُ
jag - dåtid
'uSaffiw
أُصَفِّو
jag - subjunktiv
'uSaffiw
أُصَفِّو
jag - jussiv
du (m)
tuSaffiwu
تُصَفِّوُ
du (m) - nutid
Saffawta
صَفَّوتَ
du (m) - dåtid
tuSaffiw
تُصَفِّو
du (m) - subjunktiv
tuSaffiw
تُصَفِّو
du (m) - jussiv
du (f)
tuSaffiwiina
تُصَفِّوِينَ
du (f) - nutid
Saffawti
صَفَّوتِ
du (f) - dåtid
tuSaffiwii
تُصَفِّوِي
du (f) - subjunktiv
tuSaffiwii
تُصَفِّوِي
du (f) - jussiv
han
yuSaffiwu
يُصَفِّوُ
han - nutid
Saffawa
صَفَّوَ
han - dåtid
yuSaffiw
يُصَفِّو
han - subjunktiv
yuSaffiw
يُصَفِّو
han - jussiv
hon
tuSaffiwu
تُصَفِّوُ
hon - nutid
Saffawat
صَفَّوَت
hon - dåtid
tuSaffiw
تُصَفِّو
hon - subjunktiv
tuSaffiw
تُصَفِّو
hon - jussiv
vi
nuSaffiwu
نُصَفِّوُ
vi - nutid
Saffawnaa
صَفَّونَا
vi - dåtid
nuSaffiw
نُصَفِّو
vi - subjunktiv
nuSaffiw
نُصَفِّو
vi - jussiv
ni (m)
tuSaffiwuuna
تُصَفِّوُونَ
ni (m) - nutid
Saffawtum
صَفَّوتُم
ni (m) - dåtid
tuSaffiwuu
تُصَفِّوُوا
ni (m) - subjunktiv
tuSaffiwuu
تُصَفِّوُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuSaffiwna
تُصَفِّونَ
ni (f) - nutid
Saffawtunna
صَفَّوتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuSaffiwna
تُصَفِّونَ
ni (f) - subjunktiv
tuSaffiwna
تُصَفِّونَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuSaffiwuuna
يُصَفِّوُونَ
de (m) - nutid
Saffawuu
صَفَّوُوا
de (m) - dåtid
yuSaffiwuu
يُصَفِّوُوا
de (m) - subjunktiv
yuSaffiwuu
يُصَفِّوُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuSaffiwna
يُصَفِّونَ
de (f) - nutid
Saffawna
صَفَّونَ
de (f) - dåtid
yuSaffiwna
يُصَفِّونَ
de (f) - subjunktiv
yuSaffiwna
يُصَفِّونَ
de (f) - jussiv
ni två
tuSaffiwaani
تُصَفِّوَانِ
ni två - nutid
Saffawtumaa
صَفَّوتُمَا
ni två - dåtid
tuSaffiwaa
تُصَفِّوَا
ni två - subjunktiv
tuSaffiwaa
تُصَفِّوَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuSaffiwaani
يُصَفِّوَانِ
de två (m) - nutid
Saffawaa
صَفَّوَا
de två (m) - dåtid
yuSaffiwaa
يُصَفِّوَا
de två (m) - subjunktiv
yuSaffiwaa
يُصَفِّوَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuSaffiwaani
تُصَفِّوَانِ
de två (f) - nutid
Saffawataa
صَفَّوَتَا
de två (f) - dåtid
tuSaffiwaa
تُصَفِّوَا
de två (f) - subjunktiv
tuSaffiwaa
تُصَفِّوَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.