Böjningsformer av verbet 'att göra döv'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uSimmu
أُصِمُّ
jag - nutid
'aSammtu
أَصَمّتُ
jag - dåtid
'uSmim
أُصمِم
jag - subjunktiv
'uSmim
أُصمِم
jag - jussiv
du (m)
tuSimmu
تُصِمُّ
du (m) - nutid
'aSammta
أَصَمّتَ
du (m) - dåtid
tuSmim
تُصمِم
du (m) - subjunktiv
tuSmim
تُصمِم
du (m) - jussiv
du (f)
tuSimmiina
تُصِمِّينَ
du (f) - nutid
'aSammti
أَصَمّتِ
du (f) - dåtid
tuSmimii
تُصمِمِي
du (f) - subjunktiv
tuSmimii
تُصمِمِي
du (f) - jussiv
han
yuSimmu
يُصِمُّ
han - nutid
'aSamma
أَصَمَّ
han - dåtid
yuSmim
يُصمِم
han - subjunktiv
yuSmim
يُصمِم
han - jussiv
hon
tuSimmu
تُصِمُّ
hon - nutid
'aSammat
أَصَمَّت
hon - dåtid
tuSmim
تُصمِم
hon - subjunktiv
tuSmim
تُصمِم
hon - jussiv
vi
nuSimmu
نُصِمُّ
vi - nutid
'aSammnaa
أَصَمّنَا
vi - dåtid
nuSmim
نُصمِم
vi - subjunktiv
nuSmim
نُصمِم
vi - jussiv
ni (m)
tuSimmuuna
تُصِمُّونَ
ni (m) - nutid
'aSammtum
أَصَمّتُم
ni (m) - dåtid
tuSmimuu
تُصمِمُوا
ni (m) - subjunktiv
tuSmimuu
تُصمِمُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuSimmna
تُصِمّنَ
ni (f) - nutid
'aSammtunna
أَصَمّتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuSmimna
تُصمِمنَ
ni (f) - subjunktiv
tuSmimna
تُصمِمنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuSimmuuna
يُصِمُّونَ
de (m) - nutid
'aSammuu
أَصَمُّوا
de (m) - dåtid
yuSmimuu
يُصمِمُوا
de (m) - subjunktiv
yuSmimuu
يُصمِمُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuSimmna
يُصِمّنَ
de (f) - nutid
'aSammna
أَصَمّنَ
de (f) - dåtid
yuSmimna
يُصمِمنَ
de (f) - subjunktiv
yuSmimna
يُصمِمنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuSimmaani
تُصِمَّانِ
ni två - nutid
'aSammtumaa
أَصَمّتُمَا
ni två - dåtid
tuSmimaa
تُصمِمَا
ni två - subjunktiv
tuSmimaa
تُصمِمَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuSimmaani
يُصِمَّانِ
de två (m) - nutid
'aSammaa
أَصَمَّا
de två (m) - dåtid
yuSmimaa
يُصمِمَا
de två (m) - subjunktiv
yuSmimaa
يُصمِمَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuSimmaani
تُصِمَّانِ
de två (f) - nutid
'aSammataa
أَصَمَّتَا
de två (f) - dåtid
tuSmimaa
تُصمِمَا
de två (f) - subjunktiv
tuSmimaa
تُصمِمَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.