Böjningsformer av verbet 'att segra'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'antaSiru
أَنتَصِرُ
jag - nutid
'intaSartu
إِنتَصَرتُ
jag - dåtid
'antaSir
أَنتَصِر
jag - subjunktiv
'antaSir
أَنتَصِر
jag - jussiv
du (m)
tantaSiru
تَنتَصِرُ
du (m) - nutid
'intaSarta
إِنتَصَرتَ
du (m) - dåtid
tantaSir
تَنتَصِر
du (m) - subjunktiv
tantaSir
تَنتَصِر
du (m) - jussiv
du (f)
tantaSiriina
تَنتَصِرِينَ
du (f) - nutid
'intaSarti
إِنتَصَرتِ
du (f) - dåtid
tantaSirii
تَنتَصِرِي
du (f) - subjunktiv
tantaSirii
تَنتَصِرِي
du (f) - jussiv
han
yantaSiru
يَنتَصِرُ
han - nutid
'intaSara
إِنتَصَرَ
han - dåtid
yantaSir
يَنتَصِر
han - subjunktiv
yantaSir
يَنتَصِر
han - jussiv
hon
tantaSiru
تَنتَصِرُ
hon - nutid
'intaSarat
إِنتَصَرَت
hon - dåtid
tantaSir
تَنتَصِر
hon - subjunktiv
tantaSir
تَنتَصِر
hon - jussiv
vi
nantaSiru
نَنتَصِرُ
vi - nutid
'intaSarnaa
إِنتَصَرنَا
vi - dåtid
nantaSir
نَنتَصِر
vi - subjunktiv
nantaSir
نَنتَصِر
vi - jussiv
ni (m)
tantaSiruuna
تَنتَصِرُونَ
ni (m) - nutid
'intaSartum
إِنتَصَرتُم
ni (m) - dåtid
tantaSiruu
تَنتَصِرُوا
ni (m) - subjunktiv
tantaSiruu
تَنتَصِرُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tantaSirna
تَنتَصِرنَ
ni (f) - nutid
'intaSartunna
إِنتَصَرتُنَّ
ni (f) - dåtid
tantaSirna
تَنتَصِرنَ
ni (f) - subjunktiv
tantaSirna
تَنتَصِرنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yantaSiruuna
يَنتَصِرُونَ
de (m) - nutid
'intaSaruu
إِنتَصَرُوا
de (m) - dåtid
yantaSiruu
يَنتَصِرُوا
de (m) - subjunktiv
yantaSiruu
يَنتَصِرُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yantaSirna
يَنتَصِرنَ
de (f) - nutid
'intaSarna
إِنتَصَرنَ
de (f) - dåtid
yantaSirna
يَنتَصِرنَ
de (f) - subjunktiv
yantaSirna
يَنتَصِرنَ
de (f) - jussiv
ni två
tantaSiraani
تَنتَصِرَانِ
ni två - nutid
'intaSartumaa
إِنتَصَرتُمَا
ni två - dåtid
tantaSiraa
تَنتَصِرَا
ni två - subjunktiv
tantaSiraa
تَنتَصِرَا
ni två - jussiv
de två (m)
yantaSiraani
يَنتَصِرَانِ
de två (m) - nutid
'intaSaraa
إِنتَصَرَا
de två (m) - dåtid
yantaSiraa
يَنتَصِرَا
de två (m) - subjunktiv
yantaSiraa
يَنتَصِرَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tantaSiraani
تَنتَصِرَانِ
de två (f) - nutid
'intaSarataa
إِنتَصَرَتَا
de två (f) - dåtid
tantaSiraa
تَنتَصِرَا
de två (f) - subjunktiv
tantaSiraa
تَنتَصِرَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.