Böjningsformer av verbet 'att sikta'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'usaddidu
أُسَدِّدُ
jag - nutid
saddadtu
سَدَّدتُ
jag - dåtid
'usaddid
أُسَدِّد
jag - subjunktiv
'usaddid
أُسَدِّد
jag - jussiv
du (m)
tusaddidu
تُسَدِّدُ
du (m) - nutid
saddadta
سَدَّدتَ
du (m) - dåtid
tusaddid
تُسَدِّد
du (m) - subjunktiv
tusaddid
تُسَدِّد
du (m) - jussiv
du (f)
tusaddidiina
تُسَدِّدِينَ
du (f) - nutid
saddadti
سَدَّدتِ
du (f) - dåtid
tusaddidii
تُسَدِّدِي
du (f) - subjunktiv
tusaddidii
تُسَدِّدِي
du (f) - jussiv
han
yusaddidu
يُسَدِّدُ
han - nutid
saddada
سَدَّدَ
han - dåtid
yusaddid
يُسَدِّد
han - subjunktiv
yusaddid
يُسَدِّد
han - jussiv
hon
tusaddidu
تُسَدِّدُ
hon - nutid
saddadat
سَدَّدَت
hon - dåtid
tusaddid
تُسَدِّد
hon - subjunktiv
tusaddid
تُسَدِّد
hon - jussiv
vi
nusaddidu
نُسَدِّدُ
vi - nutid
saddadnaa
سَدَّدنَا
vi - dåtid
nusaddid
نُسَدِّد
vi - subjunktiv
nusaddid
نُسَدِّد
vi - jussiv
ni (m)
tusaddiduuna
تُسَدِّدُونَ
ni (m) - nutid
saddadtum
سَدَّدتُم
ni (m) - dåtid
tusaddiduu
تُسَدِّدُوا
ni (m) - subjunktiv
tusaddiduu
تُسَدِّدُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tusaddidna
تُسَدِّدنَ
ni (f) - nutid
saddadtunna
سَدَّدتُنَّ
ni (f) - dåtid
tusaddidna
تُسَدِّدنَ
ni (f) - subjunktiv
tusaddidna
تُسَدِّدنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yusaddiduuna
يُسَدِّدُونَ
de (m) - nutid
saddaduu
سَدَّدُوا
de (m) - dåtid
yusaddiduu
يُسَدِّدُوا
de (m) - subjunktiv
yusaddiduu
يُسَدِّدُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yusaddidna
يُسَدِّدنَ
de (f) - nutid
saddadna
سَدَّدنَ
de (f) - dåtid
yusaddidna
يُسَدِّدنَ
de (f) - subjunktiv
yusaddidna
يُسَدِّدنَ
de (f) - jussiv
ni två
tusaddidaani
تُسَدِّدَانِ
ni två - nutid
saddadtumaa
سَدَّدتُمَا
ni två - dåtid
tusaddidaa
تُسَدِّدَا
ni två - subjunktiv
tusaddidaa
تُسَدِّدَا
ni två - jussiv
de två (m)
yusaddidaani
يُسَدِّدَانِ
de två (m) - nutid
saddadaa
سَدَّدَا
de två (m) - dåtid
yusaddidaa
يُسَدِّدَا
de två (m) - subjunktiv
yusaddidaa
يُسَدِّدَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tusaddidaani
تُسَدِّدَانِ
de två (f) - nutid
saddadataa
سَدَّدَتَا
de två (f) - dåtid
tusaddidaa
تُسَدِّدَا
de två (f) - subjunktiv
tusaddidaa
تُسَدِّدَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.