Böjningsformer av verbet 'att skickas ut'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'anba3ithu
أَنبَعِثُ
jag - nutid
'inba3athtu
إِنبَعَثتُ
jag - dåtid
'anba3ith
أَنبَعِث
jag - subjunktiv
'anba3ith
أَنبَعِث
jag - jussiv
du (m)
tanba3ithu
تَنبَعِثُ
du (m) - nutid
'inba3athta
إِنبَعَثتَ
du (m) - dåtid
tanba3ith
تَنبَعِث
du (m) - subjunktiv
tanba3ith
تَنبَعِث
du (m) - jussiv
du (f)
tanba3ithiina
تَنبَعِثِينَ
du (f) - nutid
'inba3athti
إِنبَعَثتِ
du (f) - dåtid
tanba3ithii
تَنبَعِثِي
du (f) - subjunktiv
tanba3ithii
تَنبَعِثِي
du (f) - jussiv
han
yanba3ithu
يَنبَعِثُ
han - nutid
'inba3atha
إِنبَعَثَ
han - dåtid
yanba3ith
يَنبَعِث
han - subjunktiv
yanba3ith
يَنبَعِث
han - jussiv
hon
tanba3ithu
تَنبَعِثُ
hon - nutid
'inba3athat
إِنبَعَثَت
hon - dåtid
tanba3ith
تَنبَعِث
hon - subjunktiv
tanba3ith
تَنبَعِث
hon - jussiv
vi
nanba3ithu
نَنبَعِثُ
vi - nutid
'inba3athnaa
إِنبَعَثنَا
vi - dåtid
nanba3ith
نَنبَعِث
vi - subjunktiv
nanba3ith
نَنبَعِث
vi - jussiv
ni (m)
tanba3ithuuna
تَنبَعِثُونَ
ni (m) - nutid
'inba3athtum
إِنبَعَثتُم
ni (m) - dåtid
tanba3ithuu
تَنبَعِثُوا
ni (m) - subjunktiv
tanba3ithuu
تَنبَعِثُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tanba3ithna
تَنبَعِثنَ
ni (f) - nutid
'inba3athtunna
إِنبَعَثتُنَّ
ni (f) - dåtid
tanba3ithna
تَنبَعِثنَ
ni (f) - subjunktiv
tanba3ithna
تَنبَعِثنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yanba3ithuuna
يَنبَعِثُونَ
de (m) - nutid
'inba3athuu
إِنبَعَثُوا
de (m) - dåtid
yanba3ithuu
يَنبَعِثُوا
de (m) - subjunktiv
yanba3ithuu
يَنبَعِثُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yanba3ithna
يَنبَعِثنَ
de (f) - nutid
'inba3athna
إِنبَعَثنَ
de (f) - dåtid
yanba3ithna
يَنبَعِثنَ
de (f) - subjunktiv
yanba3ithna
يَنبَعِثنَ
de (f) - jussiv
ni två
tanba3ithaani
تَنبَعِثَانِ
ni två - nutid
'inba3athtumaa
إِنبَعَثتُمَا
ni två - dåtid
tanba3ithaa
تَنبَعِثَا
ni två - subjunktiv
tanba3ithaa
تَنبَعِثَا
ni två - jussiv
de två (m)
yanba3ithaani
يَنبَعِثَانِ
de två (m) - nutid
'inba3athaa
إِنبَعَثَا
de två (m) - dåtid
yanba3ithaa
يَنبَعِثَا
de två (m) - subjunktiv
yanba3ithaa
يَنبَعِثَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tanba3ithaani
تَنبَعِثَانِ
de två (f) - nutid
'inba3athataa
إِنبَعَثَتَا
de två (f) - dåtid
tanba3ithaa
تَنبَعِثَا
de två (f) - subjunktiv
tanba3ithaa
تَنبَعِثَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.