Böjningsformer av verbet 'att smeka'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'urabbitu
أُرَبِّتُ
jag - nutid
rabbattu
رَبَّتُّ
jag - dåtid
'urabbit
أُرَبِّت
jag - subjunktiv
'urabbit
أُرَبِّت
jag - jussiv
du (m)
turabbitu
تُرَبِّتُ
du (m) - nutid
rabbatta
رَبَّتَّ
du (m) - dåtid
turabbit
تُرَبِّت
du (m) - subjunktiv
turabbit
تُرَبِّت
du (m) - jussiv
du (f)
turabbitiina
تُرَبِّتِينَ
du (f) - nutid
rabbatti
رَبَّتِّ
du (f) - dåtid
turabbitii
تُرَبِّتِي
du (f) - subjunktiv
turabbitii
تُرَبِّتِي
du (f) - jussiv
han
yurabbitu
يُرَبِّتُ
han - nutid
rabbata
رَبَّتَ
han - dåtid
yurabbit
يُرَبِّت
han - subjunktiv
yurabbit
يُرَبِّت
han - jussiv
hon
turabbitu
تُرَبِّتُ
hon - nutid
rabbatat
رَبَّتَت
hon - dåtid
turabbit
تُرَبِّت
hon - subjunktiv
turabbit
تُرَبِّت
hon - jussiv
vi
nurabbitu
نُرَبِّتُ
vi - nutid
rabbatnaa
رَبَّتنَا
vi - dåtid
nurabbit
نُرَبِّت
vi - subjunktiv
nurabbit
نُرَبِّت
vi - jussiv
ni (m)
turabbituuna
تُرَبِّتُونَ
ni (m) - nutid
rabbattum
رَبَّتُّم
ni (m) - dåtid
turabbituu
تُرَبِّتُوا
ni (m) - subjunktiv
turabbituu
تُرَبِّتُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
turabbitna
تُرَبِّتنَ
ni (f) - nutid
rabbattunna
رَبَّتُّنَّ
ni (f) - dåtid
turabbitna
تُرَبِّتنَ
ni (f) - subjunktiv
turabbitna
تُرَبِّتنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yurabbituuna
يُرَبِّتُونَ
de (m) - nutid
rabbatuu
رَبَّتُوا
de (m) - dåtid
yurabbituu
يُرَبِّتُوا
de (m) - subjunktiv
yurabbituu
يُرَبِّتُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yurabbitna
يُرَبِّتنَ
de (f) - nutid
rabbatna
رَبَّتنَ
de (f) - dåtid
yurabbitna
يُرَبِّتنَ
de (f) - subjunktiv
yurabbitna
يُرَبِّتنَ
de (f) - jussiv
ni två
turabbitaani
تُرَبِّتَانِ
ni två - nutid
rabbattumaa
رَبَّتُّمَا
ni två - dåtid
turabbitaa
تُرَبِّتَا
ni två - subjunktiv
turabbitaa
تُرَبِّتَا
ni två - jussiv
de två (m)
yurabbitaani
يُرَبِّتَانِ
de två (m) - nutid
rabbataa
رَبَّتَا
de två (m) - dåtid
yurabbitaa
يُرَبِّتَا
de två (m) - subjunktiv
yurabbitaa
يُرَبِّتَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
turabbitaani
تُرَبِّتَانِ
de två (f) - nutid
rabbatataa
رَبَّتَتَا
de två (f) - dåtid
turabbitaa
تُرَبِّتَا
de två (f) - subjunktiv
turabbitaa
تُرَبِّتَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.