Böjningsformer av verbet 'att vara kapabel'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'aTuuqu
أَطُوقُ
jag - nutid
Tuqtu
طُقتُ
jag - dåtid
'aTuqa
أَطُقَ
jag - subjunktiv
'aTuq
أَطُق
jag - jussiv
du (m)
taTuuqu
تَطُوقُ
du (m) - nutid
Tuqta
طُقتَ
du (m) - dåtid
taTuqa
تَطُقَ
du (m) - subjunktiv
taTuq
تَطُق
du (m) - jussiv
du (f)
taTuuqiina
تَطُوقِينَ
du (f) - nutid
Tuqti
طُقتِ
du (f) - dåtid
taTuuqii
تَطُوقِي
du (f) - subjunktiv
taTuuqii
تَطُوقِي
du (f) - jussiv
han
yaTuuqu
يَطُوقُ
han - nutid
Taaqa
طَاقَ
han - dåtid
yaTuqa
يَطُقَ
han - subjunktiv
yaTuq
يَطُق
han - jussiv
hon
taTuuqu
تَطُوقُ
hon - nutid
Taaqat
طَاقَت
hon - dåtid
taTuqa
تَطُقَ
hon - subjunktiv
taTuq
تَطُق
hon - jussiv
vi
naTuuqu
نَطُوقُ
vi - nutid
Tuqnaa
طُقنَا
vi - dåtid
naTuqa
نَطُقَ
vi - subjunktiv
naTuq
نَطُق
vi - jussiv
ni (m)
taTuuquuna
تَطُوقُونَ
ni (m) - nutid
Tuqtum
طُقتُم
ni (m) - dåtid
taTuuquu
تَطُوقُوا
ni (m) - subjunktiv
taTuuquu
تَطُوقُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
taTuqna
تَطُقنَ
ni (f) - nutid
Tuqtunna
طُقتُنَّ
ni (f) - dåtid
taTuqna
تَطُقنَ
ni (f) - subjunktiv
taTuqna
تَطُقنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yaTuuquuna
يَطُوقُونَ
de (m) - nutid
Taaquu
طَاقُوا
de (m) - dåtid
yaTuuquu
يَطُوقُوا
de (m) - subjunktiv
yaTuuquu
يَطُوقُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yaTuqna
يَطُقنَ
de (f) - nutid
Tuqna
طُقنَ
de (f) - dåtid
yaTuqna
يَطُقنَ
de (f) - subjunktiv
yaTuqna
يَطُقنَ
de (f) - jussiv
ni två
taTuuqaani
تَطُوقَانِ
ni två - nutid
Tuqtumaa
طُقتُمَا
ni två - dåtid
taTuqaa
تَطُقَا
ni två - subjunktiv
taTuqaa
تَطُقَا
ni två - jussiv
de två (m)
yaTuuqaani
يَطُوقَانِ
de två (m) - nutid
Tuqaa
طُقَا
de två (m) - dåtid
yaTuqaa
يَطُقَا
de två (m) - subjunktiv
yaTuqaa
يَطُقَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
taTuuqaani
تَطُوقَانِ
de två (f) - nutid
Tuqataa
طُقَتَا
de två (f) - dåtid
taTuqaa
تَطُقَا
de två (f) - subjunktiv
taTuqaa
تَطُقَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
Tuq
طُق
du (m) - imperativ
du (f)
Tuuqii
طُوقِي
du (f) - imperativ
du (dual)
Tuuqaa
طُوقَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
Tuuquu
طُوقُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
Tuqna
طُقنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.