Böjningsformer av verbet 'att förbrylla'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'udhhilu
أُذهِلُ
jag - nutid
'adhhaltu
أَذهَلتُ
jag - dåtid
'udhhil
أُذهِل
jag - subjunktiv
'udhhil
أُذهِل
jag - jussiv
du (m)
tudhhilu
تُذهِلُ
du (m) - nutid
'adhhalta
أَذهَلتَ
du (m) - dåtid
tudhhil
تُذهِل
du (m) - subjunktiv
tudhhil
تُذهِل
du (m) - jussiv
du (f)
tudhhiliina
تُذهِلِينَ
du (f) - nutid
'adhhalti
أَذهَلتِ
du (f) - dåtid
tudhhilii
تُذهِلِي
du (f) - subjunktiv
tudhhilii
تُذهِلِي
du (f) - jussiv
han
yudhhilu
يُذهِلُ
han - nutid
'adhhala
أَذهَلَ
han - dåtid
yudhhil
يُذهِل
han - subjunktiv
yudhhil
يُذهِل
han - jussiv
hon
tudhhilu
تُذهِلُ
hon - nutid
'adhhalat
أَذهَلَت
hon - dåtid
tudhhil
تُذهِل
hon - subjunktiv
tudhhil
تُذهِل
hon - jussiv
vi
nudhhilu
نُذهِلُ
vi - nutid
'adhhalnaa
أَذهَلنَا
vi - dåtid
nudhhil
نُذهِل
vi - subjunktiv
nudhhil
نُذهِل
vi - jussiv
ni (m)
tudhhiluuna
تُذهِلُونَ
ni (m) - nutid
'adhhaltum
أَذهَلتُم
ni (m) - dåtid
tudhhiluu
تُذهِلُوا
ni (m) - subjunktiv
tudhhiluu
تُذهِلُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tudhhilna
تُذهِلنَ
ni (f) - nutid
'adhhaltunna
أَذهَلتُنَّ
ni (f) - dåtid
tudhhilna
تُذهِلنَ
ni (f) - subjunktiv
tudhhilna
تُذهِلنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yudhhiluuna
يُذهِلُونَ
de (m) - nutid
'adhhaluu
أَذهَلُوا
de (m) - dåtid
yudhhiluu
يُذهِلُوا
de (m) - subjunktiv
yudhhiluu
يُذهِلُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yudhhilna
يُذهِلنَ
de (f) - nutid
'adhhalna
أَذهَلنَ
de (f) - dåtid
yudhhilna
يُذهِلنَ
de (f) - subjunktiv
yudhhilna
يُذهِلنَ
de (f) - jussiv
ni två
tudhhilaani
تُذهِلَانِ
ni två - nutid
'adhhaltumaa
أَذهَلتُمَا
ni två - dåtid
tudhhilaa
تُذهِلَا
ni två - subjunktiv
tudhhilaa
تُذهِلَا
ni två - jussiv
de två (m)
yudhhilaani
يُذهِلَانِ
de två (m) - nutid
'adhhalaa
أَذهَلَا
de två (m) - dåtid
yudhhilaa
يُذهِلَا
de två (m) - subjunktiv
yudhhilaa
يُذهِلَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tudhhilaani
تُذهِلَانِ
de två (f) - nutid
'adhhalataa
أَذهَلَتَا
de två (f) - dåtid
tudhhilaa
تُذهِلَا
de två (f) - subjunktiv
tudhhilaa
تُذهِلَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.