Böjningsformer av verbet 'att uttrycka'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ubdii
أُبدِي
jag - nutid
'abdaytu
أَبدَيتُ
jag - dåtid
'ubdiw
أُبدِو
jag - subjunktiv
'ubdiw
أُبدِو
jag - jussiv
du (m)
tubdii
تُبدِي
du (m) - nutid
'abdayta
أَبدَيتَ
du (m) - dåtid
tubdiw
تُبدِو
du (m) - subjunktiv
tubdiw
تُبدِو
du (m) - jussiv
du (f)
tubdiina
تُبدِينَ
du (f) - nutid
'abdayti
أَبدَيتِ
du (f) - dåtid
tubdiwii
تُبدِوِي
du (f) - subjunktiv
tubdiwii
تُبدِوِي
du (f) - jussiv
han
yubdii
يُبدِي
han - nutid
'abdaa
أَبدَى
han - dåtid
yubdiw
يُبدِو
han - subjunktiv
yubdiw
يُبدِو
han - jussiv
hon
tubdii
تُبدِي
hon - nutid
'abdat
أَبدَت
hon - dåtid
tubdiw
تُبدِو
hon - subjunktiv
tubdiw
تُبدِو
hon - jussiv
vi
nubdii
نُبدِي
vi - nutid
'abdaynaa
أَبدَينَا
vi - dåtid
nubdiw
نُبدِو
vi - subjunktiv
nubdiw
نُبدِو
vi - jussiv
ni (m)
tubduuna
تُبدُونَ
ni (m) - nutid
'abdaytum
أَبدَيتُم
ni (m) - dåtid
tubdiwuu
تُبدِوُوا
ni (m) - subjunktiv
tubdiwuu
تُبدِوُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tubdiina
تُبدِينَ
ni (f) - nutid
'abdaytunna
أَبدَيتُنَّ
ni (f) - dåtid
tubdiwna
تُبدِونَ
ni (f) - subjunktiv
tubdiwna
تُبدِونَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yubdii
يُبدِي
de (m) - nutid
'abduu
أَبدُوا
de (m) - dåtid
yubdiwuu
يُبدِوُوا
de (m) - subjunktiv
yubdiwuu
يُبدِوُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yubdii
يُبدِي
de (f) - nutid
'abdayna
أَبدَينَ
de (f) - dåtid
yubdiwna
يُبدِونَ
de (f) - subjunktiv
yubdiwna
يُبدِونَ
de (f) - jussiv
ni två
tubdiyaani
تُبدِيَانِ
ni två - nutid
'abdaytumaa
أَبدَيتُمَا
ni två - dåtid
tubdiwaa
تُبدِوَا
ni två - subjunktiv
tubdiwaa
تُبدِوَا
ni två - jussiv
de två (m)
yubdiyaani
يُبدِيَانِ
de två (m) - nutid
'abdayaa
أَبدَيَا
de två (m) - dåtid
yubdiwaa
يُبدِوَا
de två (m) - subjunktiv
yubdiwaa
يُبدِوَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tubdiyaani
تُبدِيَانِ
de två (f) - nutid
'abdataa
أَبدَتَا
de två (f) - dåtid
tubdiwaa
تُبدِوَا
de två (f) - subjunktiv
tubdiwaa
تُبدِوَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.