Böjningsformer av verbet 'att vara orättvis'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'aHiifu
أَحِيفُ
jag - nutid
Hiftu
حِفتُ
jag - dåtid
'aHifa
أَحِفَ
jag - subjunktiv
'aHif
أَحِف
jag - jussiv
du (m)
taHiifu
تَحِيفُ
du (m) - nutid
Hifta
حِفتَ
du (m) - dåtid
taHifa
تَحِفَ
du (m) - subjunktiv
taHif
تَحِف
du (m) - jussiv
du (f)
taHiifiina
تَحِيفِينَ
du (f) - nutid
Hifti
حِفتِ
du (f) - dåtid
taHiifii
تَحِيفِي
du (f) - subjunktiv
taHiifii
تَحِيفِي
du (f) - jussiv
han
yaHiifu
يَحِيفُ
han - nutid
Haafa
حَافَ
han - dåtid
yaHifa
يَحِفَ
han - subjunktiv
yaHif
يَحِف
han - jussiv
hon
taHiifu
تَحِيفُ
hon - nutid
Haafat
حَافَت
hon - dåtid
taHifa
تَحِفَ
hon - subjunktiv
taHif
تَحِف
hon - jussiv
vi
naHiifu
نَحِيفُ
vi - nutid
Hifnaa
حِفنَا
vi - dåtid
naHifa
نَحِفَ
vi - subjunktiv
naHif
نَحِف
vi - jussiv
ni (m)
taHiifuuna
تَحِيفُونَ
ni (m) - nutid
Hiftum
حِفتُم
ni (m) - dåtid
taHiifuu
تَحِيفُوا
ni (m) - subjunktiv
taHiifuu
تَحِيفُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
taHifna
تَحِفنَ
ni (f) - nutid
Hiftunna
حِفتُنَّ
ni (f) - dåtid
taHifna
تَحِفنَ
ni (f) - subjunktiv
taHifna
تَحِفنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yaHiifuuna
يَحِيفُونَ
de (m) - nutid
Haafuu
حَافُوا
de (m) - dåtid
yaHiifuu
يَحِيفُوا
de (m) - subjunktiv
yaHiifuu
يَحِيفُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yaHifna
يَحِفنَ
de (f) - nutid
Hifna
حِفنَ
de (f) - dåtid
yaHifna
يَحِفنَ
de (f) - subjunktiv
yaHifna
يَحِفنَ
de (f) - jussiv
ni två
taHiifaani
تَحِيفَانِ
ni två - nutid
Hiftumaa
حِفتُمَا
ni två - dåtid
taHifaa
تَحِفَا
ni två - subjunktiv
taHifaa
تَحِفَا
ni två - jussiv
de två (m)
yaHiifaani
يَحِيفَانِ
de två (m) - nutid
Hifaa
حِفَا
de två (m) - dåtid
yaHifaa
يَحِفَا
de två (m) - subjunktiv
yaHifaa
يَحِفَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
taHiifaani
تَحِيفَانِ
de två (f) - nutid
Hifataa
حِفَتَا
de två (f) - dåtid
taHifaa
تَحِفَا
de två (f) - subjunktiv
taHifaa
تَحِفَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
Hif
حِف
du (m) - imperativ
du (f)
Hiifii
حِيفِي
du (f) - imperativ
du (dual)
Hiifaa
حِيفَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
Hiifuu
حِيفُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
Hifna
حِفنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.