Böjningsformer av verbet 'att öka'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'urayyi3u
أُرَيِّعُ
jag - nutid
rayya3tu
رَيَّعتُ
jag - dåtid
'urayyi3
أُرَيِّع
jag - subjunktiv
'urayyi3
أُرَيِّع
jag - jussiv
du (m)
turayyi3u
تُرَيِّعُ
du (m) - nutid
rayya3ta
رَيَّعتَ
du (m) - dåtid
turayyi3
تُرَيِّع
du (m) - subjunktiv
turayyi3
تُرَيِّع
du (m) - jussiv
du (f)
turayyi3iina
تُرَيِّعِينَ
du (f) - nutid
rayya3ti
رَيَّعتِ
du (f) - dåtid
turayyi3ii
تُرَيِّعِي
du (f) - subjunktiv
turayyi3ii
تُرَيِّعِي
du (f) - jussiv
han
yurayyi3u
يُرَيِّعُ
han - nutid
rayya3a
رَيَّعَ
han - dåtid
yurayyi3
يُرَيِّع
han - subjunktiv
yurayyi3
يُرَيِّع
han - jussiv
hon
turayyi3u
تُرَيِّعُ
hon - nutid
rayya3at
رَيَّعَت
hon - dåtid
turayyi3
تُرَيِّع
hon - subjunktiv
turayyi3
تُرَيِّع
hon - jussiv
vi
nurayyi3u
نُرَيِّعُ
vi - nutid
rayya3naa
رَيَّعنَا
vi - dåtid
nurayyi3
نُرَيِّع
vi - subjunktiv
nurayyi3
نُرَيِّع
vi - jussiv
ni (m)
turayyi3uuna
تُرَيِّعُونَ
ni (m) - nutid
rayya3tum
رَيَّعتُم
ni (m) - dåtid
turayyi3uu
تُرَيِّعُوا
ni (m) - subjunktiv
turayyi3uu
تُرَيِّعُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
turayyi3na
تُرَيِّعنَ
ni (f) - nutid
rayya3tunna
رَيَّعتُنَّ
ni (f) - dåtid
turayyi3na
تُرَيِّعنَ
ni (f) - subjunktiv
turayyi3na
تُرَيِّعنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yurayyi3uuna
يُرَيِّعُونَ
de (m) - nutid
rayya3uu
رَيَّعُوا
de (m) - dåtid
yurayyi3uu
يُرَيِّعُوا
de (m) - subjunktiv
yurayyi3uu
يُرَيِّعُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yurayyi3na
يُرَيِّعنَ
de (f) - nutid
rayya3na
رَيَّعنَ
de (f) - dåtid
yurayyi3na
يُرَيِّعنَ
de (f) - subjunktiv
yurayyi3na
يُرَيِّعنَ
de (f) - jussiv
ni två
turayyi3aani
تُرَيِّعَانِ
ni två - nutid
rayya3tumaa
رَيَّعتُمَا
ni två - dåtid
turayyi3aa
تُرَيِّعَا
ni två - subjunktiv
turayyi3aa
تُرَيِّعَا
ni två - jussiv
de två (m)
yurayyi3aani
يُرَيِّعَانِ
de två (m) - nutid
rayya3aa
رَيَّعَا
de två (m) - dåtid
yurayyi3aa
يُرَيِّعَا
de två (m) - subjunktiv
yurayyi3aa
يُرَيِّعَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
turayyi3aani
تُرَيِّعَانِ
de två (f) - nutid
rayya3ataa
رَيَّعَتَا
de två (f) - dåtid
turayyi3aa
تُرَيِّعَا
de två (f) - subjunktiv
turayyi3aa
تُرَيِّعَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.