Böjningsformer av verbet 'att massera'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'umassidu
أُمَسِّدُ
jag - nutid
massadtu
مَسَّدتُ
jag - dåtid
'umassid
أُمَسِّد
jag - subjunktiv
'umassid
أُمَسِّد
jag - jussiv
du (m)
tumassidu
تُمَسِّدُ
du (m) - nutid
massadta
مَسَّدتَ
du (m) - dåtid
tumassid
تُمَسِّد
du (m) - subjunktiv
tumassid
تُمَسِّد
du (m) - jussiv
du (f)
tumassidiina
تُمَسِّدِينَ
du (f) - nutid
massadti
مَسَّدتِ
du (f) - dåtid
tumassidii
تُمَسِّدِي
du (f) - subjunktiv
tumassidii
تُمَسِّدِي
du (f) - jussiv
han
yumassidu
يُمَسِّدُ
han - nutid
massada
مَسَّدَ
han - dåtid
yumassid
يُمَسِّد
han - subjunktiv
yumassid
يُمَسِّد
han - jussiv
hon
tumassidu
تُمَسِّدُ
hon - nutid
massadat
مَسَّدَت
hon - dåtid
tumassid
تُمَسِّد
hon - subjunktiv
tumassid
تُمَسِّد
hon - jussiv
vi
numassidu
نُمَسِّدُ
vi - nutid
massadnaa
مَسَّدنَا
vi - dåtid
numassid
نُمَسِّد
vi - subjunktiv
numassid
نُمَسِّد
vi - jussiv
ni (m)
tumassiduuna
تُمَسِّدُونَ
ni (m) - nutid
massadtum
مَسَّدتُم
ni (m) - dåtid
tumassiduu
تُمَسِّدُوا
ni (m) - subjunktiv
tumassiduu
تُمَسِّدُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tumassidna
تُمَسِّدنَ
ni (f) - nutid
massadtunna
مَسَّدتُنَّ
ni (f) - dåtid
tumassidna
تُمَسِّدنَ
ni (f) - subjunktiv
tumassidna
تُمَسِّدنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yumassiduuna
يُمَسِّدُونَ
de (m) - nutid
massaduu
مَسَّدُوا
de (m) - dåtid
yumassiduu
يُمَسِّدُوا
de (m) - subjunktiv
yumassiduu
يُمَسِّدُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yumassidna
يُمَسِّدنَ
de (f) - nutid
massadna
مَسَّدنَ
de (f) - dåtid
yumassidna
يُمَسِّدنَ
de (f) - subjunktiv
yumassidna
يُمَسِّدنَ
de (f) - jussiv
ni två
tumassidaani
تُمَسِّدَانِ
ni två - nutid
massadtumaa
مَسَّدتُمَا
ni två - dåtid
tumassidaa
تُمَسِّدَا
ni två - subjunktiv
tumassidaa
تُمَسِّدَا
ni två - jussiv
de två (m)
yumassidaani
يُمَسِّدَانِ
de två (m) - nutid
massadaa
مَسَّدَا
de två (m) - dåtid
yumassidaa
يُمَسِّدَا
de två (m) - subjunktiv
yumassidaa
يُمَسِّدَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tumassidaani
تُمَسِّدَانِ
de två (f) - nutid
massadataa
مَسَّدَتَا
de två (f) - dåtid
tumassidaa
تُمَسِّدَا
de två (f) - subjunktiv
tumassidaa
تُمَسِّدَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.