Böjningsformer av verbet 'att förse'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'umawwinu
أُمَوِّنُ
jag - nutid
mawwantu
مَوَّنتُ
jag - dåtid
'umawwin
أُمَوِّن
jag - subjunktiv
'umawwin
أُمَوِّن
jag - jussiv
du (m)
tumawwinu
تُمَوِّنُ
du (m) - nutid
mawwanta
مَوَّنتَ
du (m) - dåtid
tumawwin
تُمَوِّن
du (m) - subjunktiv
tumawwin
تُمَوِّن
du (m) - jussiv
du (f)
tumawwiniina
تُمَوِّنِينَ
du (f) - nutid
mawwanti
مَوَّنتِ
du (f) - dåtid
tumawwinii
تُمَوِّنِي
du (f) - subjunktiv
tumawwinii
تُمَوِّنِي
du (f) - jussiv
han
yumawwinu
يُمَوِّنُ
han - nutid
mawwana
مَوَّنَ
han - dåtid
yumawwin
يُمَوِّن
han - subjunktiv
yumawwin
يُمَوِّن
han - jussiv
hon
tumawwinu
تُمَوِّنُ
hon - nutid
mawwanat
مَوَّنَت
hon - dåtid
tumawwin
تُمَوِّن
hon - subjunktiv
tumawwin
تُمَوِّن
hon - jussiv
vi
numawwinu
نُمَوِّنُ
vi - nutid
mawwannaa
مَوَّنَّا
vi - dåtid
numawwin
نُمَوِّن
vi - subjunktiv
numawwin
نُمَوِّن
vi - jussiv
ni (m)
tumawwinuuna
تُمَوِّنُونَ
ni (m) - nutid
mawwantum
مَوَّنتُم
ni (m) - dåtid
tumawwinuu
تُمَوِّنُوا
ni (m) - subjunktiv
tumawwinuu
تُمَوِّنُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tumawwinna
تُمَوِّنَّ
ni (f) - nutid
mawwantunna
مَوَّنتُنَّ
ni (f) - dåtid
tumawwinna
تُمَوِّنَّ
ni (f) - subjunktiv
tumawwinna
تُمَوِّنَّ
ni (f) - jussiv
de (m)
yumawwinuuna
يُمَوِّنُونَ
de (m) - nutid
mawwanuu
مَوَّنُوا
de (m) - dåtid
yumawwinuu
يُمَوِّنُوا
de (m) - subjunktiv
yumawwinuu
يُمَوِّنُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yumawwinna
يُمَوِّنَّ
de (f) - nutid
mawwanna
مَوَّنَّ
de (f) - dåtid
yumawwinna
يُمَوِّنَّ
de (f) - subjunktiv
yumawwinna
يُمَوِّنَّ
de (f) - jussiv
ni två
tumawwinaani
تُمَوِّنَانِ
ni två - nutid
mawwantumaa
مَوَّنتُمَا
ni två - dåtid
tumawwinaa
تُمَوِّنَا
ni två - subjunktiv
tumawwinaa
تُمَوِّنَا
ni två - jussiv
de två (m)
yumawwinaani
يُمَوِّنَانِ
de två (m) - nutid
mawwanaa
مَوَّنَا
de två (m) - dåtid
yumawwinaa
يُمَوِّنَا
de två (m) - subjunktiv
yumawwinaa
يُمَوِّنَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tumawwinaani
تُمَوِّنَانِ
de två (f) - nutid
mawwanataa
مَوَّنَتَا
de två (f) - dåtid
tumawwinaa
تُمَوِّنَا
de två (f) - subjunktiv
tumawwinaa
تُمَوِّنَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.