Böjningsformer av verbet 'att vara slapp'


nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'akhra3u
أَخرَعُ
jag - nutid
khari3tu
خَرِعتُ
jag - dåtid
'akhra3a
أَخرَعَ
jag - subjunktiv
'akhra3
أَخرَع
jag - jussiv
du (m)
takhra3u
تَخرَعُ
du (m) - nutid
khari3ta
خَرِعتَ
du (m) - dåtid
takhra3a
تَخرَعَ
du (m) - subjunktiv
takhra3
تَخرَع
du (m) - jussiv
du (f)
takhra3iina
تَخرَعِينَ
du (f) - nutid
khari3ti
خَرِعتِ
du (f) - dåtid
takhra3ii
تَخرَعِي
du (f) - subjunktiv
takhra3ii
تَخرَعِي
du (f) - jussiv
han
yakhra3u
يَخرَعُ
han - nutid
khari3a
خَرِعَ
han - dåtid
yakhra3a
يَخرَعَ
han - subjunktiv
yakhra3
يَخرَع
han - jussiv
hon
takhra3u
تَخرَعُ
hon - nutid
khari3at
خَرِعَت
hon - dåtid
takhra3a
تَخرَعَ
hon - subjunktiv
takhra3
تَخرَع
hon - jussiv
vi
nakhra3u
نَخرَعُ
vi - nutid
khari3naa
خَرِعنَا
vi - dåtid
nakhra3a
نَخرَعَ
vi - subjunktiv
nakhra3
نَخرَع
vi - jussiv
ni (m)
takhra3uuna
تَخرَعُونَ
ni (m) - nutid
khari3tum
خَرِعتُم
ni (m) - dåtid
takhra3uu
تَخرَعُوا
ni (m) - subjunktiv
takhra3uu
تَخرَعُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
takhra3na
تَخرَعنَ
ni (f) - nutid
khari3tunna
خَرِعتُنَّ
ni (f) - dåtid
takhra3na
تَخرَعنَ
ni (f) - subjunktiv
takhra3na
تَخرَعنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yakhra3uuna
يَخرَعُونَ
de (m) - nutid
khari3uu
خَرِعُوا
de (m) - dåtid
yakhra3uu
يَخرَعُوا
de (m) - subjunktiv
yakhra3uu
يَخرَعُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yakhra3na
يَخرَعنَ
de (f) - nutid
khari3na
خَرِعنَ
de (f) - dåtid
yakhra3na
يَخرَعنَ
de (f) - subjunktiv
yakhra3na
يَخرَعنَ
de (f) - jussiv
ni två
takhra3aani
تَخرَعَانِ
ni två - nutid
khari3tumaa
خَرِعتُمَا
ni två - dåtid
takhra3aa
تَخرَعَا
ni två - subjunktiv
takhra3aa
تَخرَعَا
ni två - jussiv
de två (m)
yakhra3aani
يَخرَعَانِ
de två (m) - nutid
khari3aa
خَرِعَا
de två (m) - dåtid
yakhra3aa
يَخرَعَا
de två (m) - subjunktiv
yakhra3aa
يَخرَعَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
takhra3aani
تَخرَعَانِ
de två (f) - nutid
khari3ataa
خَرِعَتَا
de två (f) - dåtid
takhra3aa
تَخرَعَا
de två (f) - subjunktiv
takhra3aa
تَخرَعَا
de två (f) - jussiv

Imperativ

du (m)
'ikhra3
إِخرَع
du (m) - imperativ
du (f)
'ikhra3ii
إِخرَعِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'ikhra3aa
إِخرَعَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'ikhra3uu
إِخرَعُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'ikhra3na
إِخرَعنَ
ni (f) - imperativ

Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.

Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.

Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.

Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.

Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.

Imperativ används vid uppmaningar.