Böjningsformer av verbet 'att göra gravid'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uHabbilu
أُحَبِّلُ
jag - nutid
Habbaltu
حَبَّلتُ
jag - dåtid
'uHabbil
أُحَبِّل
jag - subjunktiv
'uHabbil
أُحَبِّل
jag - jussiv
du (m)
tuHabbilu
تُحَبِّلُ
du (m) - nutid
Habbalta
حَبَّلتَ
du (m) - dåtid
tuHabbil
تُحَبِّل
du (m) - subjunktiv
tuHabbil
تُحَبِّل
du (m) - jussiv
du (f)
tuHabbiliina
تُحَبِّلِينَ
du (f) - nutid
Habbalti
حَبَّلتِ
du (f) - dåtid
tuHabbilii
تُحَبِّلِي
du (f) - subjunktiv
tuHabbilii
تُحَبِّلِي
du (f) - jussiv
han
yuHabbilu
يُحَبِّلُ
han - nutid
Habbala
حَبَّلَ
han - dåtid
yuHabbil
يُحَبِّل
han - subjunktiv
yuHabbil
يُحَبِّل
han - jussiv
hon
tuHabbilu
تُحَبِّلُ
hon - nutid
Habbalat
حَبَّلَت
hon - dåtid
tuHabbil
تُحَبِّل
hon - subjunktiv
tuHabbil
تُحَبِّل
hon - jussiv
vi
nuHabbilu
نُحَبِّلُ
vi - nutid
Habbalnaa
حَبَّلنَا
vi - dåtid
nuHabbil
نُحَبِّل
vi - subjunktiv
nuHabbil
نُحَبِّل
vi - jussiv
ni (m)
tuHabbiluuna
تُحَبِّلُونَ
ni (m) - nutid
Habbaltum
حَبَّلتُم
ni (m) - dåtid
tuHabbiluu
تُحَبِّلُوا
ni (m) - subjunktiv
tuHabbiluu
تُحَبِّلُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuHabbilna
تُحَبِّلنَ
ni (f) - nutid
Habbaltunna
حَبَّلتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuHabbilna
تُحَبِّلنَ
ni (f) - subjunktiv
tuHabbilna
تُحَبِّلنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuHabbiluuna
يُحَبِّلُونَ
de (m) - nutid
Habbaluu
حَبَّلُوا
de (m) - dåtid
yuHabbiluu
يُحَبِّلُوا
de (m) - subjunktiv
yuHabbiluu
يُحَبِّلُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuHabbilna
يُحَبِّلنَ
de (f) - nutid
Habbalna
حَبَّلنَ
de (f) - dåtid
yuHabbilna
يُحَبِّلنَ
de (f) - subjunktiv
yuHabbilna
يُحَبِّلنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuHabbilaani
تُحَبِّلَانِ
ni två - nutid
Habbaltumaa
حَبَّلتُمَا
ni två - dåtid
tuHabbilaa
تُحَبِّلَا
ni två - subjunktiv
tuHabbilaa
تُحَبِّلَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuHabbilaani
يُحَبِّلَانِ
de två (m) - nutid
Habbalaa
حَبَّلَا
de två (m) - dåtid
yuHabbilaa
يُحَبِّلَا
de två (m) - subjunktiv
yuHabbilaa
يُحَبِّلَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuHabbilaani
تُحَبِّلَانِ
de två (f) - nutid
Habbalataa
حَبَّلَتَا
de två (f) - dåtid
tuHabbilaa
تُحَبِّلَا
de två (f) - subjunktiv
tuHabbilaa
تُحَبِّلَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.