Böjningsformer av verbet 'att mata'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ulqimu
أُلقِمُ
jag - nutid
'alqamtu
أَلقَمتُ
jag - dåtid
'ulqim
أُلقِم
jag - subjunktiv
'ulqim
أُلقِم
jag - jussiv
du (m)
tulqimu
تُلقِمُ
du (m) - nutid
'alqamta
أَلقَمتَ
du (m) - dåtid
tulqim
تُلقِم
du (m) - subjunktiv
tulqim
تُلقِم
du (m) - jussiv
du (f)
tulqimiina
تُلقِمِينَ
du (f) - nutid
'alqamti
أَلقَمتِ
du (f) - dåtid
tulqimii
تُلقِمِي
du (f) - subjunktiv
tulqimii
تُلقِمِي
du (f) - jussiv
han
yulqimu
يُلقِمُ
han - nutid
'alqama
أَلقَمَ
han - dåtid
yulqim
يُلقِم
han - subjunktiv
yulqim
يُلقِم
han - jussiv
hon
tulqimu
تُلقِمُ
hon - nutid
'alqamat
أَلقَمَت
hon - dåtid
tulqim
تُلقِم
hon - subjunktiv
tulqim
تُلقِم
hon - jussiv
vi
nulqimu
نُلقِمُ
vi - nutid
'alqamnaa
أَلقَمنَا
vi - dåtid
nulqim
نُلقِم
vi - subjunktiv
nulqim
نُلقِم
vi - jussiv
ni (m)
tulqimuuna
تُلقِمُونَ
ni (m) - nutid
'alqamtum
أَلقَمتُم
ni (m) - dåtid
tulqimuu
تُلقِمُوا
ni (m) - subjunktiv
tulqimuu
تُلقِمُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tulqimna
تُلقِمنَ
ni (f) - nutid
'alqamtunna
أَلقَمتُنَّ
ni (f) - dåtid
tulqimna
تُلقِمنَ
ni (f) - subjunktiv
tulqimna
تُلقِمنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yulqimuuna
يُلقِمُونَ
de (m) - nutid
'alqamuu
أَلقَمُوا
de (m) - dåtid
yulqimuu
يُلقِمُوا
de (m) - subjunktiv
yulqimuu
يُلقِمُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yulqimna
يُلقِمنَ
de (f) - nutid
'alqamna
أَلقَمنَ
de (f) - dåtid
yulqimna
يُلقِمنَ
de (f) - subjunktiv
yulqimna
يُلقِمنَ
de (f) - jussiv
ni två
tulqimaani
تُلقِمَانِ
ni två - nutid
'alqamtumaa
أَلقَمتُمَا
ni två - dåtid
tulqimaa
تُلقِمَا
ni två - subjunktiv
tulqimaa
تُلقِمَا
ni två - jussiv
de två (m)
yulqimaani
يُلقِمَانِ
de två (m) - nutid
'alqamaa
أَلقَمَا
de två (m) - dåtid
yulqimaa
يُلقِمَا
de två (m) - subjunktiv
yulqimaa
يُلقِمَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tulqimaani
تُلقِمَانِ
de två (f) - nutid
'alqamataa
أَلقَمَتَا
de två (f) - dåtid
tulqimaa
تُلقِمَا
de två (f) - subjunktiv
tulqimaa
تُلقِمَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.