Böjningsformer av verbet 'att fjättra'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ukabbilu
أُكَبِّلُ
jag - nutid
kabbaltu
كَبَّلتُ
jag - dåtid
'ukabbil
أُكَبِّل
jag - subjunktiv
'ukabbil
أُكَبِّل
jag - jussiv
du (m)
tukabbilu
تُكَبِّلُ
du (m) - nutid
kabbalta
كَبَّلتَ
du (m) - dåtid
tukabbil
تُكَبِّل
du (m) - subjunktiv
tukabbil
تُكَبِّل
du (m) - jussiv
du (f)
tukabbiliina
تُكَبِّلِينَ
du (f) - nutid
kabbalti
كَبَّلتِ
du (f) - dåtid
tukabbilii
تُكَبِّلِي
du (f) - subjunktiv
tukabbilii
تُكَبِّلِي
du (f) - jussiv
han
yukabbilu
يُكَبِّلُ
han - nutid
kabbala
كَبَّلَ
han - dåtid
yukabbil
يُكَبِّل
han - subjunktiv
yukabbil
يُكَبِّل
han - jussiv
hon
tukabbilu
تُكَبِّلُ
hon - nutid
kabbalat
كَبَّلَت
hon - dåtid
tukabbil
تُكَبِّل
hon - subjunktiv
tukabbil
تُكَبِّل
hon - jussiv
vi
nukabbilu
نُكَبِّلُ
vi - nutid
kabbalnaa
كَبَّلنَا
vi - dåtid
nukabbil
نُكَبِّل
vi - subjunktiv
nukabbil
نُكَبِّل
vi - jussiv
ni (m)
tukabbiluuna
تُكَبِّلُونَ
ni (m) - nutid
kabbaltum
كَبَّلتُم
ni (m) - dåtid
tukabbiluu
تُكَبِّلُوا
ni (m) - subjunktiv
tukabbiluu
تُكَبِّلُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tukabbilna
تُكَبِّلنَ
ni (f) - nutid
kabbaltunna
كَبَّلتُنَّ
ni (f) - dåtid
tukabbilna
تُكَبِّلنَ
ni (f) - subjunktiv
tukabbilna
تُكَبِّلنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yukabbiluuna
يُكَبِّلُونَ
de (m) - nutid
kabbaluu
كَبَّلُوا
de (m) - dåtid
yukabbiluu
يُكَبِّلُوا
de (m) - subjunktiv
yukabbiluu
يُكَبِّلُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yukabbilna
يُكَبِّلنَ
de (f) - nutid
kabbalna
كَبَّلنَ
de (f) - dåtid
yukabbilna
يُكَبِّلنَ
de (f) - subjunktiv
yukabbilna
يُكَبِّلنَ
de (f) - jussiv
ni två
tukabbilaani
تُكَبِّلَانِ
ni två - nutid
kabbaltumaa
كَبَّلتُمَا
ni två - dåtid
tukabbilaa
تُكَبِّلَا
ni två - subjunktiv
tukabbilaa
تُكَبِّلَا
ni två - jussiv
de två (m)
yukabbilaani
يُكَبِّلَانِ
de två (m) - nutid
kabbalaa
كَبَّلَا
de två (m) - dåtid
yukabbilaa
يُكَبِّلَا
de två (m) - subjunktiv
yukabbilaa
يُكَبِّلَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tukabbilaani
تُكَبِّلَانِ
de två (f) - nutid
kabbalataa
كَبَّلَتَا
de två (f) - dåtid
tukabbilaa
تُكَبِّلَا
de två (f) - subjunktiv
tukabbilaa
تُكَبِّلَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.