Böjningsformer av verbet 'att torka ut'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ablaHu
أَبلَحُ
jag - nutid
balaHtu
بَلَحتُ
jag - dåtid
'ablaHa
أَبلَحَ
jag - subjunktiv
'ablaH
أَبلَح
jag - jussiv
du (m)
tablaHu
تَبلَحُ
du (m) - nutid
balaHta
بَلَحتَ
du (m) - dåtid
tablaHa
تَبلَحَ
du (m) - subjunktiv
tablaH
تَبلَح
du (m) - jussiv
du (f)
tablaHiina
تَبلَحِينَ
du (f) - nutid
balaHti
بَلَحتِ
du (f) - dåtid
tablaHii
تَبلَحِي
du (f) - subjunktiv
tablaHii
تَبلَحِي
du (f) - jussiv
han
yablaHu
يَبلَحُ
han - nutid
balaHa
بَلَحَ
han - dåtid
yablaHa
يَبلَحَ
han - subjunktiv
yablaH
يَبلَح
han - jussiv
hon
tablaHu
تَبلَحُ
hon - nutid
balaHat
بَلَحَت
hon - dåtid
tablaHa
تَبلَحَ
hon - subjunktiv
tablaH
تَبلَح
hon - jussiv
vi
nablaHu
نَبلَحُ
vi - nutid
balaHnaa
بَلَحنَا
vi - dåtid
nablaHa
نَبلَحَ
vi - subjunktiv
nablaH
نَبلَح
vi - jussiv
ni (m)
tablaHuuna
تَبلَحُونَ
ni (m) - nutid
balaHtum
بَلَحتُم
ni (m) - dåtid
tablaHuu
تَبلَحُوا
ni (m) - subjunktiv
tablaHuu
تَبلَحُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tablaHna
تَبلَحنَ
ni (f) - nutid
balaHtunna
بَلَحتُنَّ
ni (f) - dåtid
tablaHna
تَبلَحنَ
ni (f) - subjunktiv
tablaHna
تَبلَحنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yablaHuuna
يَبلَحُونَ
de (m) - nutid
balaHuu
بَلَحُوا
de (m) - dåtid
yablaHuu
يَبلَحُوا
de (m) - subjunktiv
yablaHuu
يَبلَحُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yablaHna
يَبلَحنَ
de (f) - nutid
balaHna
بَلَحنَ
de (f) - dåtid
yablaHna
يَبلَحنَ
de (f) - subjunktiv
yablaHna
يَبلَحنَ
de (f) - jussiv
ni två
tablaHaani
تَبلَحَانِ
ni två - nutid
balaHtumaa
بَلَحتُمَا
ni två - dåtid
tablaHaa
تَبلَحَا
ni två - subjunktiv
tablaHaa
تَبلَحَا
ni två - jussiv
de två (m)
yablaHaani
يَبلَحَانِ
de två (m) - nutid
balaHaa
بَلَحَا
de två (m) - dåtid
yablaHaa
يَبلَحَا
de två (m) - subjunktiv
yablaHaa
يَبلَحَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tablaHaani
تَبلَحَانِ
de två (f) - nutid
balaHataa
بَلَحَتَا
de två (f) - dåtid
tablaHaa
تَبلَحَا
de två (f) - subjunktiv
tablaHaa
تَبلَحَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'iblaH
إِبلَح
du (m) - imperativ
du (f)
'iblaHii
إِبلَحِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'iblaHaa
إِبلَحَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'iblaHuu
إِبلَحُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'iblaHna
إِبلَحنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.