Böjningsformer av verbet 'att störta'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uTiiHu
أُطِيحُ
jag - nutid
'aTaHtu
أَطَحتُ
jag - dåtid
'uTwiH
أُطوِح
jag - subjunktiv
'uTwiH
أُطوِح
jag - jussiv
du (m)
tuTiiHu
تُطِيحُ
du (m) - nutid
'aTaHta
أَطَحتَ
du (m) - dåtid
tuTwiH
تُطوِح
du (m) - subjunktiv
tuTwiH
تُطوِح
du (m) - jussiv
du (f)
tuTiiHiina
تُطِيحِينَ
du (f) - nutid
'aTaHti
أَطَحتِ
du (f) - dåtid
tuTwiHii
تُطوِحِي
du (f) - subjunktiv
tuTwiHii
تُطوِحِي
du (f) - jussiv
han
yuTiiHu
يُطِيحُ
han - nutid
'aTaaHa
أَطَاحَ
han - dåtid
yuTwiH
يُطوِح
han - subjunktiv
yuTwiH
يُطوِح
han - jussiv
hon
tuTiiHu
تُطِيحُ
hon - nutid
'aTaaHat
أَطَاحَت
hon - dåtid
tuTwiH
تُطوِح
hon - subjunktiv
tuTwiH
تُطوِح
hon - jussiv
vi
nuTiiHu
نُطِيحُ
vi - nutid
'aTaHnaa
أَطَحنَا
vi - dåtid
nuTwiH
نُطوِح
vi - subjunktiv
nuTwiH
نُطوِح
vi - jussiv
ni (m)
tuTiiHuuna
تُطِيحُونَ
ni (m) - nutid
'aTaHtum
أَطَحتُم
ni (m) - dåtid
tuTwiHuu
تُطوِحُوا
ni (m) - subjunktiv
tuTwiHuu
تُطوِحُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuTiHna
تُطِحنَ
ni (f) - nutid
'aTaHtunna
أَطَحتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuTwiHna
تُطوِحنَ
ni (f) - subjunktiv
tuTwiHna
تُطوِحنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuTiiHuuna
يُطِيحُونَ
de (m) - nutid
'aTaaHuu
أَطَاحُوا
de (m) - dåtid
yuTwiHuu
يُطوِحُوا
de (m) - subjunktiv
yuTwiHuu
يُطوِحُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuTiHna
يُطِحنَ
de (f) - nutid
'aTaHna
أَطَحنَ
de (f) - dåtid
yuTwiHna
يُطوِحنَ
de (f) - subjunktiv
yuTwiHna
يُطوِحنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuTiiHaani
تُطِيحَانِ
ni två - nutid
'aTaHtumaa
أَطَحتُمَا
ni två - dåtid
tuTwiHaa
تُطوِحَا
ni två - subjunktiv
tuTwiHaa
تُطوِحَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuTiiHaani
يُطِيحَانِ
de två (m) - nutid
'aTaaHaa
أَطَاحَا
de två (m) - dåtid
yuTwiHaa
يُطوِحَا
de två (m) - subjunktiv
yuTwiHaa
يُطوِحَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuTiiHaani
تُطِيحَانِ
de två (f) - nutid
'aTaaHataa
أَطَاحَتَا
de två (f) - dåtid
tuTwiHaa
تُطوِحَا
de två (f) - subjunktiv
tuTwiHaa
تُطوِحَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.