Böjningsformer av verbet 'att erkänna, uttrycka'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ujaahiru
أُجَاهِرُ
jag - nutid
jaahartu
جَاهَرتُ
jag - dåtid
'ujaahir
أُجَاهِر
jag - subjunktiv
'ujaahir
أُجَاهِر
jag - jussiv
du (m)
tujaahiru
تُجَاهِرُ
du (m) - nutid
jaaharta
جَاهَرتَ
du (m) - dåtid
tujaahir
تُجَاهِر
du (m) - subjunktiv
tujaahir
تُجَاهِر
du (m) - jussiv
du (f)
tujaahiriina
تُجَاهِرِينَ
du (f) - nutid
jaaharti
جَاهَرتِ
du (f) - dåtid
tujaahirii
تُجَاهِرِي
du (f) - subjunktiv
tujaahirii
تُجَاهِرِي
du (f) - jussiv
han
yujaahiru
يُجَاهِرُ
han - nutid
jaahara
جَاهَرَ
han - dåtid
yujaahir
يُجَاهِر
han - subjunktiv
yujaahir
يُجَاهِر
han - jussiv
hon
tujaahiru
تُجَاهِرُ
hon - nutid
jaaharat
جَاهَرَت
hon - dåtid
tujaahir
تُجَاهِر
hon - subjunktiv
tujaahir
تُجَاهِر
hon - jussiv
vi
nujaahiru
نُجَاهِرُ
vi - nutid
jaaharnaa
جَاهَرنَا
vi - dåtid
nujaahir
نُجَاهِر
vi - subjunktiv
nujaahir
نُجَاهِر
vi - jussiv
ni (m)
tujaahiruuna
تُجَاهِرُونَ
ni (m) - nutid
jaahartum
جَاهَرتُم
ni (m) - dåtid
tujaahiruu
تُجَاهِرُوا
ni (m) - subjunktiv
tujaahiruu
تُجَاهِرُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tujaahirna
تُجَاهِرنَ
ni (f) - nutid
jaahartunna
جَاهَرتُنَّ
ni (f) - dåtid
tujaahirna
تُجَاهِرنَ
ni (f) - subjunktiv
tujaahirna
تُجَاهِرنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yujaahiruuna
يُجَاهِرُونَ
de (m) - nutid
jaaharuu
جَاهَرُوا
de (m) - dåtid
yujaahiruu
يُجَاهِرُوا
de (m) - subjunktiv
yujaahiruu
يُجَاهِرُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yujaahirna
يُجَاهِرنَ
de (f) - nutid
jaaharna
جَاهَرنَ
de (f) - dåtid
yujaahirna
يُجَاهِرنَ
de (f) - subjunktiv
yujaahirna
يُجَاهِرنَ
de (f) - jussiv
ni två
tujaahiraani
تُجَاهِرَانِ
ni två - nutid
jaahartumaa
جَاهَرتُمَا
ni två - dåtid
tujaahiraa
تُجَاهِرَا
ni två - subjunktiv
tujaahiraa
تُجَاهِرَا
ni två - jussiv
de två (m)
yujaahiraani
يُجَاهِرَانِ
de två (m) - nutid
jaaharaa
جَاهَرَا
de två (m) - dåtid
yujaahiraa
يُجَاهِرَا
de två (m) - subjunktiv
yujaahiraa
يُجَاهِرَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tujaahiraani
تُجَاهِرَانِ
de två (f) - nutid
jaaharataa
جَاهَرَتَا
de två (f) - dåtid
tujaahiraa
تُجَاهِرَا
de två (f) - subjunktiv
tujaahiraa
تُجَاهِرَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.