Böjningsformer av verbet 'att informera, leda'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ufDii
أُفضِي
jag - nutid
'afDaytu
أَفضَيتُ
jag - dåtid
'ufDiw
أُفضِو
jag - subjunktiv
'ufDiw
أُفضِو
jag - jussiv
du (m)
tufDii
تُفضِي
du (m) - nutid
'afDayta
أَفضَيتَ
du (m) - dåtid
tufDiw
تُفضِو
du (m) - subjunktiv
tufDiw
تُفضِو
du (m) - jussiv
du (f)
tufDiina
تُفضِينَ
du (f) - nutid
'afDayti
أَفضَيتِ
du (f) - dåtid
tufDiwii
تُفضِوِي
du (f) - subjunktiv
tufDiwii
تُفضِوِي
du (f) - jussiv
han
yufDii
يُفضِي
han - nutid
'afDaa
أَفضَى
han - dåtid
yufDiw
يُفضِو
han - subjunktiv
yufDiw
يُفضِو
han - jussiv
hon
tufDii
تُفضِي
hon - nutid
'afDat
أَفضَت
hon - dåtid
tufDiw
تُفضِو
hon - subjunktiv
tufDiw
تُفضِو
hon - jussiv
vi
nufDii
نُفضِي
vi - nutid
'afDaynaa
أَفضَينَا
vi - dåtid
nufDiw
نُفضِو
vi - subjunktiv
nufDiw
نُفضِو
vi - jussiv
ni (m)
tufDuuna
تُفضُونَ
ni (m) - nutid
'afDaytum
أَفضَيتُم
ni (m) - dåtid
tufDiwuu
تُفضِوُوا
ni (m) - subjunktiv
tufDiwuu
تُفضِوُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tufDiina
تُفضِينَ
ni (f) - nutid
'afDaytunna
أَفضَيتُنَّ
ni (f) - dåtid
tufDiwna
تُفضِونَ
ni (f) - subjunktiv
tufDiwna
تُفضِونَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yufDii
يُفضِي
de (m) - nutid
'afDuu
أَفضُوا
de (m) - dåtid
yufDiwuu
يُفضِوُوا
de (m) - subjunktiv
yufDiwuu
يُفضِوُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yufDii
يُفضِي
de (f) - nutid
'afDayna
أَفضَينَ
de (f) - dåtid
yufDiwna
يُفضِونَ
de (f) - subjunktiv
yufDiwna
يُفضِونَ
de (f) - jussiv
ni två
tufDiyaani
تُفضِيَانِ
ni två - nutid
'afDaytumaa
أَفضَيتُمَا
ni två - dåtid
tufDiwaa
تُفضِوَا
ni två - subjunktiv
tufDiwaa
تُفضِوَا
ni två - jussiv
de två (m)
yufDiyaani
يُفضِيَانِ
de två (m) - nutid
'afDayaa
أَفضَيَا
de två (m) - dåtid
yufDiwaa
يُفضِوَا
de två (m) - subjunktiv
yufDiwaa
يُفضِوَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tufDiyaani
تُفضِيَانِ
de två (f) - nutid
'afDataa
أَفضَتَا
de två (f) - dåtid
tufDiwaa
تُفضِوَا
de två (f) - subjunktiv
tufDiwaa
تُفضِوَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.