Böjningsformer av verbet 'att utradera'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'amHuu
أَمحُو
jag - nutid
maHawtu
مَحَوتُ
jag - dåtid
'amHua
أَمحَُ
jag - subjunktiv
'amHu
أَمحُ
jag - jussiv
du (m)
tamHuu
تَمحُو
du (m) - nutid
maHawta
مَحَوتَ
du (m) - dåtid
tamHua
تَمحَُ
du (m) - subjunktiv
tamHu
تَمحُ
du (m) - jussiv
du (f)
tamHiina
تَمحِينَ
du (f) - nutid
maHawti
مَحَوتِ
du (f) - dåtid
tamHii
تَمحِي
du (f) - subjunktiv
tamHii
تَمحِي
du (f) - jussiv
han
yamHuu
يَمحُو
han - nutid
maHaa
مَحَا
han - dåtid
yamHua
يَمحَُ
han - subjunktiv
yamHu
يَمحُ
han - jussiv
hon
tamHuu
تَمحُو
hon - nutid
maHat
مَحَت
hon - dåtid
tamHua
تَمحَُ
hon - subjunktiv
tamHu
تَمحُ
hon - jussiv
vi
namHuu
نَمحُو
vi - nutid
maHawnaa
مَحَونَا
vi - dåtid
namHua
نَمحَُ
vi - subjunktiv
namHu
نَمحُ
vi - jussiv
ni (m)
tamHuuna
تَمحُونَ
ni (m) - nutid
maHawtum
مَحَوتُم
ni (m) - dåtid
tamHuu
تَمحُوا
ni (m) - subjunktiv
tamHuu
تَمحُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tamHuuna
تَمحُونَ
ni (f) - nutid
maHawtunna
مَحَوتُنَّ
ni (f) - dåtid
tamHuuna
تَمحُونَ
ni (f) - subjunktiv
tamHuuna
تَمحُونَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yamHuuna
يَمحُونَ
de (m) - nutid
maHauu
مَحَُوا
de (m) - dåtid
yamHuu
يَمحُوا
de (m) - subjunktiv
yamHuu
يَمحُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yamHuuna
يَمحُونَ
de (f) - nutid
maHawna
مَحَونَ
de (f) - dåtid
yamHuuna
يَمحُونَ
de (f) - subjunktiv
yamHuuna
يَمحُونَ
de (f) - jussiv
ni två
tamHuwaani
تَمحُوَانِ
ni två - nutid
maHawtumaa
مَحَوتُمَا
ni två - dåtid
tamHuaa
تَمحَُا
ni två - subjunktiv
tamHuaa
تَمحَُا
ni två - jussiv
de två (m)
yamHuwaani
يَمحُوَانِ
de två (m) - nutid
maHawaa
مَحَوَا
de två (m) - dåtid
yamHuaa
يَمحَُا
de två (m) - subjunktiv
yamHuaa
يَمحَُا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tamHuwaani
تَمحُوَانِ
de två (f) - nutid
maHawataa
مَحَوَتَا
de två (f) - dåtid
tamHuaa
تَمحَُا
de två (f) - subjunktiv
tamHuaa
تَمحَُا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'umHu
أُمحُ
du (m) - imperativ
du (f)
'umHii
أُمحِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'umHuwaa
أُمحُوَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'umHuu
أُمحُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'umHuuna
أُمحُونَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.