Böjningsformer av verbet 'att böja'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uHaddibu
أُحَدِّبُ
jag - nutid
Haddabtu
حَدَّبتُ
jag - dåtid
'uHaddib
أُحَدِّب
jag - subjunktiv
'uHaddib
أُحَدِّب
jag - jussiv
du (m)
tuHaddibu
تُحَدِّبُ
du (m) - nutid
Haddabta
حَدَّبتَ
du (m) - dåtid
tuHaddib
تُحَدِّب
du (m) - subjunktiv
tuHaddib
تُحَدِّب
du (m) - jussiv
du (f)
tuHaddibiina
تُحَدِّبِينَ
du (f) - nutid
Haddabti
حَدَّبتِ
du (f) - dåtid
tuHaddibii
تُحَدِّبِي
du (f) - subjunktiv
tuHaddibii
تُحَدِّبِي
du (f) - jussiv
han
yuHaddibu
يُحَدِّبُ
han - nutid
Haddaba
حَدَّبَ
han - dåtid
yuHaddib
يُحَدِّب
han - subjunktiv
yuHaddib
يُحَدِّب
han - jussiv
hon
tuHaddibu
تُحَدِّبُ
hon - nutid
Haddabat
حَدَّبَت
hon - dåtid
tuHaddib
تُحَدِّب
hon - subjunktiv
tuHaddib
تُحَدِّب
hon - jussiv
vi
nuHaddibu
نُحَدِّبُ
vi - nutid
Haddabnaa
حَدَّبنَا
vi - dåtid
nuHaddib
نُحَدِّب
vi - subjunktiv
nuHaddib
نُحَدِّب
vi - jussiv
ni (m)
tuHaddibuuna
تُحَدِّبُونَ
ni (m) - nutid
Haddabtum
حَدَّبتُم
ni (m) - dåtid
tuHaddibuu
تُحَدِّبُوا
ni (m) - subjunktiv
tuHaddibuu
تُحَدِّبُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuHaddibna
تُحَدِّبنَ
ni (f) - nutid
Haddabtunna
حَدَّبتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuHaddibna
تُحَدِّبنَ
ni (f) - subjunktiv
tuHaddibna
تُحَدِّبنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuHaddibuuna
يُحَدِّبُونَ
de (m) - nutid
Haddabuu
حَدَّبُوا
de (m) - dåtid
yuHaddibuu
يُحَدِّبُوا
de (m) - subjunktiv
yuHaddibuu
يُحَدِّبُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuHaddibna
يُحَدِّبنَ
de (f) - nutid
Haddabna
حَدَّبنَ
de (f) - dåtid
yuHaddibna
يُحَدِّبنَ
de (f) - subjunktiv
yuHaddibna
يُحَدِّبنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuHaddibaani
تُحَدِّبَانِ
ni två - nutid
Haddabtumaa
حَدَّبتُمَا
ni två - dåtid
tuHaddibaa
تُحَدِّبَا
ni två - subjunktiv
tuHaddibaa
تُحَدِّبَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuHaddibaani
يُحَدِّبَانِ
de två (m) - nutid
Haddabaa
حَدَّبَا
de två (m) - dåtid
yuHaddibaa
يُحَدِّبَا
de två (m) - subjunktiv
yuHaddibaa
يُحَدِّبَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuHaddibaani
تُحَدِّبَانِ
de två (f) - nutid
Haddabataa
حَدَّبَتَا
de två (f) - dåtid
tuHaddibaa
تُحَدِّبَا
de två (f) - subjunktiv
tuHaddibaa
تُحَدِّبَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.