Böjningsformer av verbet 'att bli salt'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'amlaHu
أَملَحُ
jag - nutid
malaHtu
مَلَحتُ
jag - dåtid
'amlaHa
أَملَحَ
jag - subjunktiv
'amlaH
أَملَح
jag - jussiv
du (m)
tamlaHu
تَملَحُ
du (m) - nutid
malaHta
مَلَحتَ
du (m) - dåtid
tamlaHa
تَملَحَ
du (m) - subjunktiv
tamlaH
تَملَح
du (m) - jussiv
du (f)
tamlaHiina
تَملَحِينَ
du (f) - nutid
malaHti
مَلَحتِ
du (f) - dåtid
tamlaHii
تَملَحِي
du (f) - subjunktiv
tamlaHii
تَملَحِي
du (f) - jussiv
han
yamlaHu
يَملَحُ
han - nutid
malaHa
مَلَحَ
han - dåtid
yamlaHa
يَملَحَ
han - subjunktiv
yamlaH
يَملَح
han - jussiv
hon
tamlaHu
تَملَحُ
hon - nutid
malaHat
مَلَحَت
hon - dåtid
tamlaHa
تَملَحَ
hon - subjunktiv
tamlaH
تَملَح
hon - jussiv
vi
namlaHu
نَملَحُ
vi - nutid
malaHnaa
مَلَحنَا
vi - dåtid
namlaHa
نَملَحَ
vi - subjunktiv
namlaH
نَملَح
vi - jussiv
ni (m)
tamlaHuuna
تَملَحُونَ
ni (m) - nutid
malaHtum
مَلَحتُم
ni (m) - dåtid
tamlaHuu
تَملَحُوا
ni (m) - subjunktiv
tamlaHuu
تَملَحُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tamlaHna
تَملَحنَ
ni (f) - nutid
malaHtunna
مَلَحتُنَّ
ni (f) - dåtid
tamlaHna
تَملَحنَ
ni (f) - subjunktiv
tamlaHna
تَملَحنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yamlaHuuna
يَملَحُونَ
de (m) - nutid
malaHuu
مَلَحُوا
de (m) - dåtid
yamlaHuu
يَملَحُوا
de (m) - subjunktiv
yamlaHuu
يَملَحُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yamlaHna
يَملَحنَ
de (f) - nutid
malaHna
مَلَحنَ
de (f) - dåtid
yamlaHna
يَملَحنَ
de (f) - subjunktiv
yamlaHna
يَملَحنَ
de (f) - jussiv
ni två
tamlaHaani
تَملَحَانِ
ni två - nutid
malaHtumaa
مَلَحتُمَا
ni två - dåtid
tamlaHaa
تَملَحَا
ni två - subjunktiv
tamlaHaa
تَملَحَا
ni två - jussiv
de två (m)
yamlaHaani
يَملَحَانِ
de två (m) - nutid
malaHaa
مَلَحَا
de två (m) - dåtid
yamlaHaa
يَملَحَا
de två (m) - subjunktiv
yamlaHaa
يَملَحَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tamlaHaani
تَملَحَانِ
de två (f) - nutid
malaHataa
مَلَحَتَا
de två (f) - dåtid
tamlaHaa
تَملَحَا
de två (f) - subjunktiv
tamlaHaa
تَملَحَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'imlaH
إِملَح
du (m) - imperativ
du (f)
'imlaHii
إِملَحِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'imlaHaa
إِملَحَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'imlaHuu
إِملَحُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'imlaHna
إِملَحنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.