Böjningsformer av verbet 'att somna'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uhawwimu
أُهَوِّمُ
jag - nutid
hawwamtu
هَوَّمتُ
jag - dåtid
'uhawwim
أُهَوِّم
jag - subjunktiv
'uhawwim
أُهَوِّم
jag - jussiv
du (m)
tuhawwimu
تُهَوِّمُ
du (m) - nutid
hawwamta
هَوَّمتَ
du (m) - dåtid
tuhawwim
تُهَوِّم
du (m) - subjunktiv
tuhawwim
تُهَوِّم
du (m) - jussiv
du (f)
tuhawwimiina
تُهَوِّمِينَ
du (f) - nutid
hawwamti
هَوَّمتِ
du (f) - dåtid
tuhawwimii
تُهَوِّمِي
du (f) - subjunktiv
tuhawwimii
تُهَوِّمِي
du (f) - jussiv
han
yuhawwimu
يُهَوِّمُ
han - nutid
hawwama
هَوَّمَ
han - dåtid
yuhawwim
يُهَوِّم
han - subjunktiv
yuhawwim
يُهَوِّم
han - jussiv
hon
tuhawwimu
تُهَوِّمُ
hon - nutid
hawwamat
هَوَّمَت
hon - dåtid
tuhawwim
تُهَوِّم
hon - subjunktiv
tuhawwim
تُهَوِّم
hon - jussiv
vi
nuhawwimu
نُهَوِّمُ
vi - nutid
hawwamnaa
هَوَّمنَا
vi - dåtid
nuhawwim
نُهَوِّم
vi - subjunktiv
nuhawwim
نُهَوِّم
vi - jussiv
ni (m)
tuhawwimuuna
تُهَوِّمُونَ
ni (m) - nutid
hawwamtum
هَوَّمتُم
ni (m) - dåtid
tuhawwimuu
تُهَوِّمُوا
ni (m) - subjunktiv
tuhawwimuu
تُهَوِّمُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuhawwimna
تُهَوِّمنَ
ni (f) - nutid
hawwamtunna
هَوَّمتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuhawwimna
تُهَوِّمنَ
ni (f) - subjunktiv
tuhawwimna
تُهَوِّمنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuhawwimuuna
يُهَوِّمُونَ
de (m) - nutid
hawwamuu
هَوَّمُوا
de (m) - dåtid
yuhawwimuu
يُهَوِّمُوا
de (m) - subjunktiv
yuhawwimuu
يُهَوِّمُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuhawwimna
يُهَوِّمنَ
de (f) - nutid
hawwamna
هَوَّمنَ
de (f) - dåtid
yuhawwimna
يُهَوِّمنَ
de (f) - subjunktiv
yuhawwimna
يُهَوِّمنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuhawwimaani
تُهَوِّمَانِ
ni två - nutid
hawwamtumaa
هَوَّمتُمَا
ni två - dåtid
tuhawwimaa
تُهَوِّمَا
ni två - subjunktiv
tuhawwimaa
تُهَوِّمَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuhawwimaani
يُهَوِّمَانِ
de två (m) - nutid
hawwamaa
هَوَّمَا
de två (m) - dåtid
yuhawwimaa
يُهَوِّمَا
de två (m) - subjunktiv
yuhawwimaa
يُهَوِّمَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuhawwimaani
تُهَوِّمَانِ
de två (f) - nutid
hawwamataa
هَوَّمَتَا
de två (f) - dåtid
tuhawwimaa
تُهَوِّمَا
de två (f) - subjunktiv
tuhawwimaa
تُهَوِّمَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.