Böjningsformer av verbet 'att öronmärka'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uraSSidu
أُرَصِّدُ
jag - nutid
raSSadtu
رَصَّدتُ
jag - dåtid
'uraSSid
أُرَصِّد
jag - subjunktiv
'uraSSid
أُرَصِّد
jag - jussiv
du (m)
turaSSidu
تُرَصِّدُ
du (m) - nutid
raSSadta
رَصَّدتَ
du (m) - dåtid
turaSSid
تُرَصِّد
du (m) - subjunktiv
turaSSid
تُرَصِّد
du (m) - jussiv
du (f)
turaSSidiina
تُرَصِّدِينَ
du (f) - nutid
raSSadti
رَصَّدتِ
du (f) - dåtid
turaSSidii
تُرَصِّدِي
du (f) - subjunktiv
turaSSidii
تُرَصِّدِي
du (f) - jussiv
han
yuraSSidu
يُرَصِّدُ
han - nutid
raSSada
رَصَّدَ
han - dåtid
yuraSSid
يُرَصِّد
han - subjunktiv
yuraSSid
يُرَصِّد
han - jussiv
hon
turaSSidu
تُرَصِّدُ
hon - nutid
raSSadat
رَصَّدَت
hon - dåtid
turaSSid
تُرَصِّد
hon - subjunktiv
turaSSid
تُرَصِّد
hon - jussiv
vi
nuraSSidu
نُرَصِّدُ
vi - nutid
raSSadnaa
رَصَّدنَا
vi - dåtid
nuraSSid
نُرَصِّد
vi - subjunktiv
nuraSSid
نُرَصِّد
vi - jussiv
ni (m)
turaSSiduuna
تُرَصِّدُونَ
ni (m) - nutid
raSSadtum
رَصَّدتُم
ni (m) - dåtid
turaSSiduu
تُرَصِّدُوا
ni (m) - subjunktiv
turaSSiduu
تُرَصِّدُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
turaSSidna
تُرَصِّدنَ
ni (f) - nutid
raSSadtunna
رَصَّدتُنَّ
ni (f) - dåtid
turaSSidna
تُرَصِّدنَ
ni (f) - subjunktiv
turaSSidna
تُرَصِّدنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuraSSiduuna
يُرَصِّدُونَ
de (m) - nutid
raSSaduu
رَصَّدُوا
de (m) - dåtid
yuraSSiduu
يُرَصِّدُوا
de (m) - subjunktiv
yuraSSiduu
يُرَصِّدُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuraSSidna
يُرَصِّدنَ
de (f) - nutid
raSSadna
رَصَّدنَ
de (f) - dåtid
yuraSSidna
يُرَصِّدنَ
de (f) - subjunktiv
yuraSSidna
يُرَصِّدنَ
de (f) - jussiv
ni två
turaSSidaani
تُرَصِّدَانِ
ni två - nutid
raSSadtumaa
رَصَّدتُمَا
ni två - dåtid
turaSSidaa
تُرَصِّدَا
ni två - subjunktiv
turaSSidaa
تُرَصِّدَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuraSSidaani
يُرَصِّدَانِ
de två (m) - nutid
raSSadaa
رَصَّدَا
de två (m) - dåtid
yuraSSidaa
يُرَصِّدَا
de två (m) - subjunktiv
yuraSSidaa
يُرَصِّدَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
turaSSidaani
تُرَصِّدَانِ
de två (f) - nutid
raSSadataa
رَصَّدَتَا
de två (f) - dåtid
turaSSidaa
تُرَصِّدَا
de två (f) - subjunktiv
turaSSidaa
تُرَصِّدَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.