Böjningsformer av verbet 'att skriva in sig'


nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'altaHiqu
أَلتَحِقُ
jag - nutid
'iltaHaqtu
إِلتَحَقتُ
jag - dåtid
'altaHiq
أَلتَحِق
jag - subjunktiv
'altaHiq
أَلتَحِق
jag - jussiv
du (m)
taltaHiqu
تَلتَحِقُ
du (m) - nutid
'iltaHaqta
إِلتَحَقتَ
du (m) - dåtid
taltaHiq
تَلتَحِق
du (m) - subjunktiv
taltaHiq
تَلتَحِق
du (m) - jussiv
du (f)
taltaHiqiina
تَلتَحِقِينَ
du (f) - nutid
'iltaHaqti
إِلتَحَقتِ
du (f) - dåtid
taltaHiqii
تَلتَحِقِي
du (f) - subjunktiv
taltaHiqii
تَلتَحِقِي
du (f) - jussiv
han
yaltaHiqu
يَلتَحِقُ
han - nutid
'iltaHaqa
إِلتَحَقَ
han - dåtid
yaltaHiq
يَلتَحِق
han - subjunktiv
yaltaHiq
يَلتَحِق
han - jussiv
hon
taltaHiqu
تَلتَحِقُ
hon - nutid
'iltaHaqat
إِلتَحَقَت
hon - dåtid
taltaHiq
تَلتَحِق
hon - subjunktiv
taltaHiq
تَلتَحِق
hon - jussiv
vi
naltaHiqu
نَلتَحِقُ
vi - nutid
'iltaHaqnaa
إِلتَحَقنَا
vi - dåtid
naltaHiq
نَلتَحِق
vi - subjunktiv
naltaHiq
نَلتَحِق
vi - jussiv
ni (m)
taltaHiquuna
تَلتَحِقُونَ
ni (m) - nutid
'iltaHaqtum
إِلتَحَقتُم
ni (m) - dåtid
taltaHiquu
تَلتَحِقُوا
ni (m) - subjunktiv
taltaHiquu
تَلتَحِقُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
taltaHiqna
تَلتَحِقنَ
ni (f) - nutid
'iltaHaqtunna
إِلتَحَقتُنَّ
ni (f) - dåtid
taltaHiqna
تَلتَحِقنَ
ni (f) - subjunktiv
taltaHiqna
تَلتَحِقنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yaltaHiquuna
يَلتَحِقُونَ
de (m) - nutid
'iltaHaquu
إِلتَحَقُوا
de (m) - dåtid
yaltaHiquu
يَلتَحِقُوا
de (m) - subjunktiv
yaltaHiquu
يَلتَحِقُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yaltaHiqna
يَلتَحِقنَ
de (f) - nutid
'iltaHaqna
إِلتَحَقنَ
de (f) - dåtid
yaltaHiqna
يَلتَحِقنَ
de (f) - subjunktiv
yaltaHiqna
يَلتَحِقنَ
de (f) - jussiv
ni två
taltaHiqaani
تَلتَحِقَانِ
ni två - nutid
'iltaHaqtumaa
إِلتَحَقتُمَا
ni två - dåtid
taltaHiqaa
تَلتَحِقَا
ni två - subjunktiv
taltaHiqaa
تَلتَحِقَا
ni två - jussiv
de två (m)
yaltaHiqaani
يَلتَحِقَانِ
de två (m) - nutid
'iltaHaqaa
إِلتَحَقَا
de två (m) - dåtid
yaltaHiqaa
يَلتَحِقَا
de två (m) - subjunktiv
yaltaHiqaa
يَلتَحِقَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
taltaHiqaani
تَلتَحِقَانِ
de två (f) - nutid
'iltaHaqataa
إِلتَحَقَتَا
de två (f) - dåtid
taltaHiqaa
تَلتَحِقَا
de två (f) - subjunktiv
taltaHiqaa
تَلتَحِقَا
de två (f) - jussiv

Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.

Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.

Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.

Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.

Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.

Imperativ används vid uppmaningar.