Böjningsformer av verbet 'att lösgöras'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'anfaSilu
أَنفَصِلُ
jag - nutid
'infaSaltu
إِنفَصَلتُ
jag - dåtid
'anfaSil
أَنفَصِل
jag - subjunktiv
'anfaSil
أَنفَصِل
jag - jussiv
du (m)
tanfaSilu
تَنفَصِلُ
du (m) - nutid
'infaSalta
إِنفَصَلتَ
du (m) - dåtid
tanfaSil
تَنفَصِل
du (m) - subjunktiv
tanfaSil
تَنفَصِل
du (m) - jussiv
du (f)
tanfaSiliina
تَنفَصِلِينَ
du (f) - nutid
'infaSalti
إِنفَصَلتِ
du (f) - dåtid
tanfaSilii
تَنفَصِلِي
du (f) - subjunktiv
tanfaSilii
تَنفَصِلِي
du (f) - jussiv
han
yanfaSilu
يَنفَصِلُ
han - nutid
'infaSala
إِنفَصَلَ
han - dåtid
yanfaSil
يَنفَصِل
han - subjunktiv
yanfaSil
يَنفَصِل
han - jussiv
hon
tanfaSilu
تَنفَصِلُ
hon - nutid
'infaSalat
إِنفَصَلَت
hon - dåtid
tanfaSil
تَنفَصِل
hon - subjunktiv
tanfaSil
تَنفَصِل
hon - jussiv
vi
nanfaSilu
نَنفَصِلُ
vi - nutid
'infaSalnaa
إِنفَصَلنَا
vi - dåtid
nanfaSil
نَنفَصِل
vi - subjunktiv
nanfaSil
نَنفَصِل
vi - jussiv
ni (m)
tanfaSiluuna
تَنفَصِلُونَ
ni (m) - nutid
'infaSaltum
إِنفَصَلتُم
ni (m) - dåtid
tanfaSiluu
تَنفَصِلُوا
ni (m) - subjunktiv
tanfaSiluu
تَنفَصِلُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tanfaSilna
تَنفَصِلنَ
ni (f) - nutid
'infaSaltunna
إِنفَصَلتُنَّ
ni (f) - dåtid
tanfaSilna
تَنفَصِلنَ
ni (f) - subjunktiv
tanfaSilna
تَنفَصِلنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yanfaSiluuna
يَنفَصِلُونَ
de (m) - nutid
'infaSaluu
إِنفَصَلُوا
de (m) - dåtid
yanfaSiluu
يَنفَصِلُوا
de (m) - subjunktiv
yanfaSiluu
يَنفَصِلُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yanfaSilna
يَنفَصِلنَ
de (f) - nutid
'infaSalna
إِنفَصَلنَ
de (f) - dåtid
yanfaSilna
يَنفَصِلنَ
de (f) - subjunktiv
yanfaSilna
يَنفَصِلنَ
de (f) - jussiv
ni två
tanfaSilaani
تَنفَصِلَانِ
ni två - nutid
'infaSaltumaa
إِنفَصَلتُمَا
ni två - dåtid
tanfaSilaa
تَنفَصِلَا
ni två - subjunktiv
tanfaSilaa
تَنفَصِلَا
ni två - jussiv
de två (m)
yanfaSilaani
يَنفَصِلَانِ
de två (m) - nutid
'infaSalaa
إِنفَصَلَا
de två (m) - dåtid
yanfaSilaa
يَنفَصِلَا
de två (m) - subjunktiv
yanfaSilaa
يَنفَصِلَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tanfaSilaani
تَنفَصِلَانِ
de två (f) - nutid
'infaSalataa
إِنفَصَلَتَا
de två (f) - dåtid
tanfaSilaa
تَنفَصِلَا
de två (f) - subjunktiv
tanfaSilaa
تَنفَصِلَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.