Böjningsformer av verbet 'att stänga'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uTbiqu
أُطبِقُ
jag - nutid
'aTbaqtu
أَطبَقتُ
jag - dåtid
'uTbiq
أُطبِق
jag - subjunktiv
'uTbiq
أُطبِق
jag - jussiv
du (m)
tuTbiqu
تُطبِقُ
du (m) - nutid
'aTbaqta
أَطبَقتَ
du (m) - dåtid
tuTbiq
تُطبِق
du (m) - subjunktiv
tuTbiq
تُطبِق
du (m) - jussiv
du (f)
tuTbiqiina
تُطبِقِينَ
du (f) - nutid
'aTbaqti
أَطبَقتِ
du (f) - dåtid
tuTbiqii
تُطبِقِي
du (f) - subjunktiv
tuTbiqii
تُطبِقِي
du (f) - jussiv
han
yuTbiqu
يُطبِقُ
han - nutid
'aTbaqa
أَطبَقَ
han - dåtid
yuTbiq
يُطبِق
han - subjunktiv
yuTbiq
يُطبِق
han - jussiv
hon
tuTbiqu
تُطبِقُ
hon - nutid
'aTbaqat
أَطبَقَت
hon - dåtid
tuTbiq
تُطبِق
hon - subjunktiv
tuTbiq
تُطبِق
hon - jussiv
vi
nuTbiqu
نُطبِقُ
vi - nutid
'aTbaqnaa
أَطبَقنَا
vi - dåtid
nuTbiq
نُطبِق
vi - subjunktiv
nuTbiq
نُطبِق
vi - jussiv
ni (m)
tuTbiquuna
تُطبِقُونَ
ni (m) - nutid
'aTbaqtum
أَطبَقتُم
ni (m) - dåtid
tuTbiquu
تُطبِقُوا
ni (m) - subjunktiv
tuTbiquu
تُطبِقُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuTbiqna
تُطبِقنَ
ni (f) - nutid
'aTbaqtunna
أَطبَقتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuTbiqna
تُطبِقنَ
ni (f) - subjunktiv
tuTbiqna
تُطبِقنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuTbiquuna
يُطبِقُونَ
de (m) - nutid
'aTbaquu
أَطبَقُوا
de (m) - dåtid
yuTbiquu
يُطبِقُوا
de (m) - subjunktiv
yuTbiquu
يُطبِقُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuTbiqna
يُطبِقنَ
de (f) - nutid
'aTbaqna
أَطبَقنَ
de (f) - dåtid
yuTbiqna
يُطبِقنَ
de (f) - subjunktiv
yuTbiqna
يُطبِقنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuTbiqaani
تُطبِقَانِ
ni två - nutid
'aTbaqtumaa
أَطبَقتُمَا
ni två - dåtid
tuTbiqaa
تُطبِقَا
ni två - subjunktiv
tuTbiqaa
تُطبِقَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuTbiqaani
يُطبِقَانِ
de två (m) - nutid
'aTbaqaa
أَطبَقَا
de två (m) - dåtid
yuTbiqaa
يُطبِقَا
de två (m) - subjunktiv
yuTbiqaa
يُطبِقَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuTbiqaani
تُطبِقَانِ
de två (f) - nutid
'aTbaqataa
أَطبَقَتَا
de två (f) - dåtid
tuTbiqaa
تُطبِقَا
de två (f) - subjunktiv
tuTbiqaa
تُطبِقَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.