Böjningsformer av verbet 'att bli skrämd'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ajfilu
أَجفِلُ
jag - nutid
jafaltu
جَفَلتُ
jag - dåtid
'ajfila
أَجفِلَ
jag - subjunktiv
'ajfil
أَجفِل
jag - jussiv
du (m)
tajfilu
تَجفِلُ
du (m) - nutid
jafalta
جَفَلتَ
du (m) - dåtid
tajfila
تَجفِلَ
du (m) - subjunktiv
tajfil
تَجفِل
du (m) - jussiv
du (f)
tajfiliina
تَجفِلِينَ
du (f) - nutid
jafalti
جَفَلتِ
du (f) - dåtid
tajfilii
تَجفِلِي
du (f) - subjunktiv
tajfilii
تَجفِلِي
du (f) - jussiv
han
yajfilu
يَجفِلُ
han - nutid
jafala
جَفَلَ
han - dåtid
yajfila
يَجفِلَ
han - subjunktiv
yajfil
يَجفِل
han - jussiv
hon
tajfilu
تَجفِلُ
hon - nutid
jafalat
جَفَلَت
hon - dåtid
tajfila
تَجفِلَ
hon - subjunktiv
tajfil
تَجفِل
hon - jussiv
vi
najfilu
نَجفِلُ
vi - nutid
jafalnaa
جَفَلنَا
vi - dåtid
najfila
نَجفِلَ
vi - subjunktiv
najfil
نَجفِل
vi - jussiv
ni (m)
tajfiluuna
تَجفِلُونَ
ni (m) - nutid
jafaltum
جَفَلتُم
ni (m) - dåtid
tajfiluu
تَجفِلُوا
ni (m) - subjunktiv
tajfiluu
تَجفِلُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tajfilna
تَجفِلنَ
ni (f) - nutid
jafaltunna
جَفَلتُنَّ
ni (f) - dåtid
tajfilna
تَجفِلنَ
ni (f) - subjunktiv
tajfilna
تَجفِلنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yajfiluuna
يَجفِلُونَ
de (m) - nutid
jafaluu
جَفَلُوا
de (m) - dåtid
yajfiluu
يَجفِلُوا
de (m) - subjunktiv
yajfiluu
يَجفِلُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yajfilna
يَجفِلنَ
de (f) - nutid
jafalna
جَفَلنَ
de (f) - dåtid
yajfilna
يَجفِلنَ
de (f) - subjunktiv
yajfilna
يَجفِلنَ
de (f) - jussiv
ni två
tajfilaani
تَجفِلَانِ
ni två - nutid
jafaltumaa
جَفَلتُمَا
ni två - dåtid
tajfilaa
تَجفِلَا
ni två - subjunktiv
tajfilaa
تَجفِلَا
ni två - jussiv
de två (m)
yajfilaani
يَجفِلَانِ
de två (m) - nutid
jafalaa
جَفَلَا
de två (m) - dåtid
yajfilaa
يَجفِلَا
de två (m) - subjunktiv
yajfilaa
يَجفِلَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tajfilaani
تَجفِلَانِ
de två (f) - nutid
jafalataa
جَفَلَتَا
de två (f) - dåtid
tajfilaa
تَجفِلَا
de två (f) - subjunktiv
tajfilaa
تَجفِلَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'ijfil
إِجفِل
du (m) - imperativ
du (f)
'ijfilii
إِجفِلِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'ijfilaa
إِجفِلَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'ijfiluu
إِجفِلُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'ijfilna
إِجفِلنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.