Böjningsformer av verbet 'att plocka upp, samla'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ulaqqiTu
أُلَقِّطُ
jag - nutid
laqqaTtu
لَقَّطتُ
jag - dåtid
'ulaqqiT
أُلَقِّط
jag - subjunktiv
'ulaqqiT
أُلَقِّط
jag - jussiv
du (m)
tulaqqiTu
تُلَقِّطُ
du (m) - nutid
laqqaTta
لَقَّطتَ
du (m) - dåtid
tulaqqiT
تُلَقِّط
du (m) - subjunktiv
tulaqqiT
تُلَقِّط
du (m) - jussiv
du (f)
tulaqqiTiina
تُلَقِّطِينَ
du (f) - nutid
laqqaTti
لَقَّطتِ
du (f) - dåtid
tulaqqiTii
تُلَقِّطِي
du (f) - subjunktiv
tulaqqiTii
تُلَقِّطِي
du (f) - jussiv
han
yulaqqiTu
يُلَقِّطُ
han - nutid
laqqaTa
لَقَّطَ
han - dåtid
yulaqqiT
يُلَقِّط
han - subjunktiv
yulaqqiT
يُلَقِّط
han - jussiv
hon
tulaqqiTu
تُلَقِّطُ
hon - nutid
laqqaTat
لَقَّطَت
hon - dåtid
tulaqqiT
تُلَقِّط
hon - subjunktiv
tulaqqiT
تُلَقِّط
hon - jussiv
vi
nulaqqiTu
نُلَقِّطُ
vi - nutid
laqqaTnaa
لَقَّطنَا
vi - dåtid
nulaqqiT
نُلَقِّط
vi - subjunktiv
nulaqqiT
نُلَقِّط
vi - jussiv
ni (m)
tulaqqiTuuna
تُلَقِّطُونَ
ni (m) - nutid
laqqaTtum
لَقَّطتُم
ni (m) - dåtid
tulaqqiTuu
تُلَقِّطُوا
ni (m) - subjunktiv
tulaqqiTuu
تُلَقِّطُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tulaqqiTna
تُلَقِّطنَ
ni (f) - nutid
laqqaTtunna
لَقَّطتُنَّ
ni (f) - dåtid
tulaqqiTna
تُلَقِّطنَ
ni (f) - subjunktiv
tulaqqiTna
تُلَقِّطنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yulaqqiTuuna
يُلَقِّطُونَ
de (m) - nutid
laqqaTuu
لَقَّطُوا
de (m) - dåtid
yulaqqiTuu
يُلَقِّطُوا
de (m) - subjunktiv
yulaqqiTuu
يُلَقِّطُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yulaqqiTna
يُلَقِّطنَ
de (f) - nutid
laqqaTna
لَقَّطنَ
de (f) - dåtid
yulaqqiTna
يُلَقِّطنَ
de (f) - subjunktiv
yulaqqiTna
يُلَقِّطنَ
de (f) - jussiv
ni två
tulaqqiTaani
تُلَقِّطَانِ
ni två - nutid
laqqaTtumaa
لَقَّطتُمَا
ni två - dåtid
tulaqqiTaa
تُلَقِّطَا
ni två - subjunktiv
tulaqqiTaa
تُلَقِّطَا
ni två - jussiv
de två (m)
yulaqqiTaani
يُلَقِّطَانِ
de två (m) - nutid
laqqaTaa
لَقَّطَا
de två (m) - dåtid
yulaqqiTaa
يُلَقِّطَا
de två (m) - subjunktiv
yulaqqiTaa
يُلَقِّطَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tulaqqiTaani
تُلَقِّطَانِ
de två (f) - nutid
laqqaTataa
لَقَّطَتَا
de två (f) - dåtid
tulaqqiTaa
تُلَقِّطَا
de två (f) - subjunktiv
tulaqqiTaa
تُلَقِّطَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.