Böjningsformer av verbet 'att idissla, repetera'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ajtarru
أَجتَرُّ
jag - nutid
'ijtarrtu
إِجتَرّتُ
jag - dåtid
'ajtarir
أَجتَرِر
jag - subjunktiv
'ajtarir
أَجتَرِر
jag - jussiv
du (m)
tajtarru
تَجتَرُّ
du (m) - nutid
'ijtarrta
إِجتَرّتَ
du (m) - dåtid
tajtarir
تَجتَرِر
du (m) - subjunktiv
tajtarir
تَجتَرِر
du (m) - jussiv
du (f)
tajtarriina
تَجتَرِّينَ
du (f) - nutid
'ijtarrti
إِجتَرّتِ
du (f) - dåtid
tajtaririi
تَجتَرِرِي
du (f) - subjunktiv
tajtaririi
تَجتَرِرِي
du (f) - jussiv
han
yajtarru
يَجتَرُّ
han - nutid
'ijtarra
إِجتَرَّ
han - dåtid
yajtarir
يَجتَرِر
han - subjunktiv
yajtarir
يَجتَرِر
han - jussiv
hon
tajtarru
تَجتَرُّ
hon - nutid
'ijtarrat
إِجتَرَّت
hon - dåtid
tajtarir
تَجتَرِر
hon - subjunktiv
tajtarir
تَجتَرِر
hon - jussiv
vi
najtarru
نَجتَرُّ
vi - nutid
'ijtarrnaa
إِجتَرّنَا
vi - dåtid
najtarir
نَجتَرِر
vi - subjunktiv
najtarir
نَجتَرِر
vi - jussiv
ni (m)
tajtarruuna
تَجتَرُّونَ
ni (m) - nutid
'ijtarrtum
إِجتَرّتُم
ni (m) - dåtid
tajtariruu
تَجتَرِرُوا
ni (m) - subjunktiv
tajtariruu
تَجتَرِرُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tajtarrna
تَجتَرّنَ
ni (f) - nutid
'ijtarrtunna
إِجتَرّتُنَّ
ni (f) - dåtid
tajtarirna
تَجتَرِرنَ
ni (f) - subjunktiv
tajtarirna
تَجتَرِرنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yajtarruuna
يَجتَرُّونَ
de (m) - nutid
'ijtarruu
إِجتَرُّوا
de (m) - dåtid
yajtariruu
يَجتَرِرُوا
de (m) - subjunktiv
yajtariruu
يَجتَرِرُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yajtarrna
يَجتَرّنَ
de (f) - nutid
'ijtarrna
إِجتَرّنَ
de (f) - dåtid
yajtarirna
يَجتَرِرنَ
de (f) - subjunktiv
yajtarirna
يَجتَرِرنَ
de (f) - jussiv
ni två
tajtarraani
تَجتَرَّانِ
ni två - nutid
'ijtarrtumaa
إِجتَرّتُمَا
ni två - dåtid
tajtariraa
تَجتَرِرَا
ni två - subjunktiv
tajtariraa
تَجتَرِرَا
ni två - jussiv
de två (m)
yajtarraani
يَجتَرَّانِ
de två (m) - nutid
'ijtarraa
إِجتَرَّا
de två (m) - dåtid
yajtariraa
يَجتَرِرَا
de två (m) - subjunktiv
yajtariraa
يَجتَرِرَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tajtarraani
تَجتَرَّانِ
de två (f) - nutid
'ijtarrataa
إِجتَرَّتَا
de två (f) - dåtid
tajtariraa
تَجتَرِرَا
de två (f) - subjunktiv
tajtariraa
تَجتَرِرَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.