Böjningsformer av verbet 'att löda, svetsa'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'alHumu
أَلحُمُ
jag - nutid
laHamtu
لَحَمتُ
jag - dåtid
'alHuma
أَلحُمَ
jag - subjunktiv
'alHum
أَلحُم
jag - jussiv
du (m)
talHumu
تَلحُمُ
du (m) - nutid
laHamta
لَحَمتَ
du (m) - dåtid
talHuma
تَلحُمَ
du (m) - subjunktiv
talHum
تَلحُم
du (m) - jussiv
du (f)
talHumiina
تَلحُمِينَ
du (f) - nutid
laHamti
لَحَمتِ
du (f) - dåtid
talHumii
تَلحُمِي
du (f) - subjunktiv
talHumii
تَلحُمِي
du (f) - jussiv
han
yalHumu
يَلحُمُ
han - nutid
laHama
لَحَمَ
han - dåtid
yalHuma
يَلحُمَ
han - subjunktiv
yalHum
يَلحُم
han - jussiv
hon
talHumu
تَلحُمُ
hon - nutid
laHamat
لَحَمَت
hon - dåtid
talHuma
تَلحُمَ
hon - subjunktiv
talHum
تَلحُم
hon - jussiv
vi
nalHumu
نَلحُمُ
vi - nutid
laHamnaa
لَحَمنَا
vi - dåtid
nalHuma
نَلحُمَ
vi - subjunktiv
nalHum
نَلحُم
vi - jussiv
ni (m)
talHumuuna
تَلحُمُونَ
ni (m) - nutid
laHamtum
لَحَمتُم
ni (m) - dåtid
talHumuu
تَلحُمُوا
ni (m) - subjunktiv
talHumuu
تَلحُمُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
talHumna
تَلحُمنَ
ni (f) - nutid
laHamtunna
لَحَمتُنَّ
ni (f) - dåtid
talHumna
تَلحُمنَ
ni (f) - subjunktiv
talHumna
تَلحُمنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yalHumuuna
يَلحُمُونَ
de (m) - nutid
laHamuu
لَحَمُوا
de (m) - dåtid
yalHumuu
يَلحُمُوا
de (m) - subjunktiv
yalHumuu
يَلحُمُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yalHumna
يَلحُمنَ
de (f) - nutid
laHamna
لَحَمنَ
de (f) - dåtid
yalHumna
يَلحُمنَ
de (f) - subjunktiv
yalHumna
يَلحُمنَ
de (f) - jussiv
ni två
talHumaani
تَلحُمَانِ
ni två - nutid
laHamtumaa
لَحَمتُمَا
ni två - dåtid
talHumaa
تَلحُمَا
ni två - subjunktiv
talHumaa
تَلحُمَا
ni två - jussiv
de två (m)
yalHumaani
يَلحُمَانِ
de två (m) - nutid
laHamaa
لَحَمَا
de två (m) - dåtid
yalHumaa
يَلحُمَا
de två (m) - subjunktiv
yalHumaa
يَلحُمَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
talHumaani
تَلحُمَانِ
de två (f) - nutid
laHamataa
لَحَمَتَا
de två (f) - dåtid
talHumaa
تَلحُمَا
de två (f) - subjunktiv
talHumaa
تَلحُمَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'ulHum
أُلحُم
du (m) - imperativ
du (f)
'ulHumii
أُلحُمِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'ulHumaa
أُلحُمَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'ulHumuu
أُلحُمُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'ulHumna
أُلحُمنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.