Böjningsformer av verbet 'att göra avundsjuk'


nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ughabbiTu
أُغَبِّطُ
jag - nutid
ghabbaTtu
غَبَّطتُ
jag - dåtid
'ughabbiT
أُغَبِّط
jag - subjunktiv
'ughabbiT
أُغَبِّط
jag - jussiv
du (m)
tughabbiTu
تُغَبِّطُ
du (m) - nutid
ghabbaTta
غَبَّطتَ
du (m) - dåtid
tughabbiT
تُغَبِّط
du (m) - subjunktiv
tughabbiT
تُغَبِّط
du (m) - jussiv
du (f)
tughabbiTiina
تُغَبِّطِينَ
du (f) - nutid
ghabbaTti
غَبَّطتِ
du (f) - dåtid
tughabbiTii
تُغَبِّطِي
du (f) - subjunktiv
tughabbiTii
تُغَبِّطِي
du (f) - jussiv
han
yughabbiTu
يُغَبِّطُ
han - nutid
ghabbaTa
غَبَّطَ
han - dåtid
yughabbiT
يُغَبِّط
han - subjunktiv
yughabbiT
يُغَبِّط
han - jussiv
hon
tughabbiTu
تُغَبِّطُ
hon - nutid
ghabbaTat
غَبَّطَت
hon - dåtid
tughabbiT
تُغَبِّط
hon - subjunktiv
tughabbiT
تُغَبِّط
hon - jussiv
vi
nughabbiTu
نُغَبِّطُ
vi - nutid
ghabbaTnaa
غَبَّطنَا
vi - dåtid
nughabbiT
نُغَبِّط
vi - subjunktiv
nughabbiT
نُغَبِّط
vi - jussiv
ni (m)
tughabbiTuuna
تُغَبِّطُونَ
ni (m) - nutid
ghabbaTtum
غَبَّطتُم
ni (m) - dåtid
tughabbiTuu
تُغَبِّطُوا
ni (m) - subjunktiv
tughabbiTuu
تُغَبِّطُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tughabbiTna
تُغَبِّطنَ
ni (f) - nutid
ghabbaTtunna
غَبَّطتُنَّ
ni (f) - dåtid
tughabbiTna
تُغَبِّطنَ
ni (f) - subjunktiv
tughabbiTna
تُغَبِّطنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yughabbiTuuna
يُغَبِّطُونَ
de (m) - nutid
ghabbaTuu
غَبَّطُوا
de (m) - dåtid
yughabbiTuu
يُغَبِّطُوا
de (m) - subjunktiv
yughabbiTuu
يُغَبِّطُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yughabbiTna
يُغَبِّطنَ
de (f) - nutid
ghabbaTna
غَبَّطنَ
de (f) - dåtid
yughabbiTna
يُغَبِّطنَ
de (f) - subjunktiv
yughabbiTna
يُغَبِّطنَ
de (f) - jussiv
ni två
tughabbiTaani
تُغَبِّطَانِ
ni två - nutid
ghabbaTtumaa
غَبَّطتُمَا
ni två - dåtid
tughabbiTaa
تُغَبِّطَا
ni två - subjunktiv
tughabbiTaa
تُغَبِّطَا
ni två - jussiv
de två (m)
yughabbiTaani
يُغَبِّطَانِ
de två (m) - nutid
ghabbaTaa
غَبَّطَا
de två (m) - dåtid
yughabbiTaa
يُغَبِّطَا
de två (m) - subjunktiv
yughabbiTaa
يُغَبِّطَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tughabbiTaani
تُغَبِّطَانِ
de två (f) - nutid
ghabbaTataa
غَبَّطَتَا
de två (f) - dåtid
tughabbiTaa
تُغَبِّطَا
de två (f) - subjunktiv
tughabbiTaa
تُغَبِّطَا
de två (f) - jussiv

Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.

Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.

Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.

Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.

Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.

Imperativ används vid uppmaningar.